معنی
لذت بردن به معنای درک خوشایندی، احساس خرسندی عمیق و مسرتبخش از امور مادی یا معنوی است که باعث ایجاد حالت شادمانی در روح و روان انسان میشود.
یعنی چه
این عبارت در زبان عامیانه و روزمره به معنای حظ کردن، خوشگذراندن و تجربه کردن لحظات گوارا و دلپذیر در زندگی است.
مترادف
واژههای فوق در بافتهای متنی مختلف (ادبی، رسمی و محاورهای) میتوانند به عنوان هممعنی لذت بردن به کار روند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده حالات ناخوشایند، درد و دوری از حس رضایت و خوشی هستند.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً با توجه به تعداد حروف، واژههای حظ کردن یا استلذاذ نیز به عنوان جایگزین مطرح میشوند.
به انگلیسی
عبارات فوق پرکاربردترین معادلهای انگلیسی برای انتقال مفهوم لذت بردن هستند.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای متع و لذّ برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی ترکیبات زوق و کیف به همراه فعل آلماک تفهیمکننده این معنا هستند.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و کهن، مفاهیمی چون کام راندن، کام بردن و شادمان شدن دقیقترین برگردانها برای واژه مرکب لذت بردن (که جزئی عربی دارد) به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل لذت بردن
واژه «لذت بردن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب اسم واقعه عربی «لذت» (به معنی شیرینی و گوارایی) و فعل اصیل فارسی «بردن» پدید آمده است. این عبارت مبیّن یکی از عمیقترین تجربیات حسی و روانی انسان یعنی درک خوشایندی، مسرت و احساس خرسندی از پدیدههای مادی مانند غذا و طبیعت، یا امور معنوی نظیر هنر و دانش است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، لذت بردن نمادی از حضور در لحظه، کامیاب شدن و چشیدن گواراییهای زندگی است. گرچه خود این ترکیب فعلی به طور مستقیم در متن قرآن نیامده، اما ریشه اسمی و فعلی آن (لذّة و تلذّ) در توصیف نعمات بهشتی و پاداشهای مومنان به کار رفته است که نشاندهنده جایگاه این مفهوم در تبیین سعادت است.