معنی
رعب در لغت به معنای ترس و دلهره بسیار شدیدی است که تمام فضای دل و ذهن شخص را فرا میگیرد و گاهی با دستپاچگی و اضطراب همراه است. در ریشه لغوی عربی آن مفهوم پر شدن نیز نهفته است که کنایه از پر شدن ظرف دل از ترس دارد.
یعنی چه
وقتی شخصی دچار رعب میشود، یعنی ترس و واهمهای عمیق بر او غلبه کرده که او را از حالت عادی خارج و دچار اضطراب شدید یا فلج حرکتی و ذهنی میکند.
مترادف
واژههایی مانند وحشت، هراس و خوف بیشترین قرابت معنایی را با رعب دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت رُعب (با ضمه روی حرف ر و سکون ع و ب) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «ترس شدید» یا «بیم و وحشت»، واژه ۳ حرفی «رعب» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بسته به میزان و نوع کاربرد در متن انگلیسی، میتوان از معادلهای فوق استفاده کرد.
به عربی
واژه رعب اصالتاً عربی است و در این زبان نیز به همین صورت با معانی مشابه به کار میرود.
در قرآن
واژه «رعب» عیناً ۵ بار در قرآن کریم (آلعمران آیه ۱۵۱، انفال آیه ۱۲، احزاب آیه ۲۶، حشر آیه ۲ و کهف آیه ۱۸) به کار رفته است. در فرهنگ قرآنی، رعب غالباً به عنوان یک ابزار روانی و امداد غیبی مطرح شده که خداوند برای یاری مؤمنان، آن را در دل کافران و دشمنان میافکنده تا قدرت تمرکز و مقاومت را از آنها سلب کند.
جمعبندی و توضیح کامل رعب
واژه رعب یک مصدر ثلاثی مجرد از ریشه عربی (ر-ع-ب) است که به زبان فارسی راه یافته و کاربرد گستردهای دارد. این کلمه به معنای ترس بسیار شدید، هراس فلجکننده و وحشتی است که به طور کامل دل و ذهن انسان را پر میکند؛ به طوری که فرد دچار اضطراب و دستپاچگی شدید میشود. تفاوت ظریف آن با واژه «خوف» در همین شدت و میزان فراگیری ترس در وجود انسان است.
در ادبیات دینی و قرآنی، رعب از جایگاه ویژهای برخوردار است و مکرراً به عنوان یک نیروی بازدارنده روانی و الهی یاد شده که در جریان جنگها بر دل دشمنان اسلام چیره میشده و ابهت مؤمنان را افزایش میداده است. در زبان فارسی امروز نیز این واژه در ترکیبهایی مانند «ایجاد رعب و وحشت» یا «مرعوب شدن» به وفور استفاده میشود.