یعنی چه
این اصطلاح به بنیه، زور بازو و استقامت تن برای تحمل فشارهای مادی و حرکتی اشاره دارد که در زبان فارسی امروز مترادف قدرت جسمانی و توانِ تن به کار میرود.
تلفظ
واژه قوت با ضمه قاف و تشدید واو مکسور خوانده میشود و در اتصال به بدن، کسرۀ اضافه میگیرد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ «قوت بدنی» (۷ حرف) یا واژههایی نظیر بنیه و زور باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم فیزیکی معمولاً از واژههای strength و stamina (استقامت) استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب خود از دو واژه ریشه عربی تشکیل شده و در زبان عربی معاصر نیز به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این اصطلاح شامل واژگانی چون نیرو، توان، زور و بنیه هستند که آمادگی فیزیکی بدن را نشان میدهند.
در قرآن
عین ترکیب «قوت بدنی» در قرآن نیست؛ اما مفهوم آن در آیه ۲۴۷ سوره بقره در وصف طالوت (بسطة فی العلم و الجسم) و آیه ۲۶ سوره قصص در وصف حضرت موسی (القوی الامین) ذکر شده است.
نماد چیست
در فرهنگ و اساطیر، قوت بدنی با نمادهایی چون شیر، خرس، شخصیت رستم و گرز گاوسار شناخته میشود و مظهر توانمندی و پایداری تن است.
جمعبندی و توضیح کامل قوت بدنی
ترکیب «قوت بدنی» یک عبارت وصفی متشکل از دو واژه عربی (قوة + بدن) همراه با یاء نسبت فارسی است که در زبان معاصر به معنای توان، نیرو و آمادگی فیزیکی انسان برای انجام کارهای سنگین و روزمره به کار میرود. این اصطلاح با مفاهیمی چون بنیه، زور بازو و استقامت جسمانی همپوشانی کامل دارد و متضاد آن ضعف و سستی تن است.
اگرچه عین این عبارت در متن قرآن کریم نیامده، اما اصالت معنایی آن در آیات مربوط به توانمندی جسمانی پیامبران و کارگزاران الهی (مانند حضرت موسی و طالوت) با واژگانی نظیر «قوی» و «جسم» تایید شده است. در فرهنگ عامه و ادبیات حماسی ایران، این ویژگی مظهر پایداری بوده و اسطورههایی همچون رستم دستان نماد عینی آن هستند.