یعنی چه
این واژه در زبان فارسی به دو صورت کاربرد دارد: به عنوان قید در معنای همواره، مدام و دائم؛ و به عنوان صفت مفعولی در معنای متصل، مرتبط و به هم چسبیده که در مقابل مفهوم گسسته قرار میگیرد.
مترادف
متضاد
هم خانواده
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح پ و واو (p-ay-v-as-t-eh) است که در گویشهای مختلف فارسی به همین صورت ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه پیوسته به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون مدام یا همیشگی کاربرد دارد و دقیقاً شش حرفی است.
به انگلیسی
به عربی
جمعبندی و توضیح کامل پیوسته
واژه «پیوسته» یکی از کلمات اصیل و ریشهدار زبان فارسی است که از ریشه ایرانی باستان و مصدر پهلوی «پیوستن» به معنای بسته شدن یا متصل شدن سرچشمه میگیرد. این کلمه در ادبیات و گفتگوهای روزمره نقشی دوگانه دارد؛ گاه در قالب قید زمان برای نشان دادن تداوم، همیشگی بودن و جریان بیوقفه یک کار یا حالت به کار میرود و گاه به عنوان صفتی برای توصیف ساختارهای فیزیکی یا مفهومی متصل و بدون گسست استفاده میشود.
در حوزههای علمی مانند ریاضیات و فیزیک، مفهوم پیوستگی اهمیت بالایی دارد و در مقابل ساختارهای گسسته مطرح میشود که نماد جاودانگی، اتحاد و وفاداری است. اگرچه این واژه فارسی عینا در متن عربی قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم معادل آن مانند «مستمر» و «دائم» به وفور در متون دینی و عرفانی برای توصیف جریانهای ابدی و پایداری عبادات به چشم میخورند.