معنی
واژه مدهوش صفتی است که به حالت بیخودی، از دست رفتن تمرکز ذهنی و هوشیاری به دلیل یک عامل بیرونی یا درونی شدید اشاره دارد. این حالت میتواند ناشی از شوک، ترس ناگهانی، یا شگفتی و زیبایی وصفناپذیر باشد.
یعنی چه
این کلمه زمانی به کار میرود که فرد بر اثر حادثه، دیدن صحنهای عجیب، یا درک عظمتی خاص، توانایی تفکر معمول خود را برای لحظاتی از دست بدهد و دچار تحیر شدید شود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
در جدول
در حل جداول متقاطع، واژه مدهوش معمولاً با تعداد ۵ حرف به عنوان پاسخ قرار میگیرد و با نشانههایی چون حیران یا از خود بیخود شده پرسیده میشود.
به انگلیسی
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این واژه عربیالاصل شامل کلماتی مانند بیخویشتن، خودباخته، و سرگشته است که حالت از دست رفتن هوشیاری یا تمرکز را به زیبایی منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل مدهوش
واژه مدهوش یک صفت عربیالاصل از ریشه «دهش» است که در زبان فارسی کاربرد فراوانی دارد. این کلمه در لغت به معنای بیهوش، سرگشته و مبهوت است و حالتی را توصیف میکند که در آن فرد به دلیل رویارویی با امری بسیار شگفتانگیز، ترسناک یا عمیق، هوشیاری و تمرکز ذهنی معمول خود را از دست میدهد.
در ادبیات فارسی و عرفان، مدهوش بار معنایی بسیار زیبایی دارد؛ این واژه به عنوان نمادی از شدت عشق، شیدایی و «فنای فیالله» به کار میرود. عاشق مدهوش کسی است که در برابر جلوه معشوق یا عظمت الهی، عقل جزئی را کنار گذاشته و تسلیم محض جمال و جلال او شده است.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم همریشه و توصیفات مربوط به تحیر و سرگشتگی انسانها در مواجهه با حوادث عظیم (مانند احوال قیامت) در آیات متعدد به چشم میخورد.