معنی
«بجنگد» شکل مضارع التزامی یا شرطی سومشخص مفرد از فعل «جنگیدن» است. این واژه به معنی انجام عمل نبرد، مقاومت یا پیکار توسط یک شخص (او) در حالت الزام، شرط یا احتمال است.
یعنی چه
این کلمه ساختاری صرفی دارد و به این مفهوم است که شخص مورد نظر باید یا ممکن است در برابر دشمن، مشکلات یا نفس خود ایستادگی و مبارزه کند.
مترادف
واژههای هممعنی که برای سوم شخص مفرد در حالت مضارع کاربرد دارند شامل رزمیدن و پیکار کردن در راه یک هدف است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «نبرد کند» یا «مبارزه کند» به صورت ۵ حرفی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به زمان مضارع التزامی، معمولاً از افعال وجهی همراه با فعل پایه استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال مضارع باب مفاعله بهترین معادل برای بیان مفهوم استمراری یا التزامی این واژه هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی با توجه به باقت جمله و حالت التزامی یا اخباری از این صیغهها استفاده میشود.
نماد چیست
فعل بجنگد در فرهنگ عامه و ادبیات استعاری، نماد مبارزه با نفس، ایستادگی در برابر سختیهای روزگار، شجاعت در برابر ظالم و پایداری برای رسیدن به اهداف بزرگ است.
جمعبندی و توضیح کامل بجنگد
واژه «بجنگد» ساختار صرفی فعل «جنگیدن» در زبان فارسی است که به صورت مضارع التزامی یا شرطی برای سوم شخص مفرد (او) به کار میرود. این کلمه از ریشه فارسی میانه (پهلوی) استخراج شده و به معنای نبرد کردن و مبارزه کردن است. از نظر دستوری، این فعل نشاندهنده یک دستور غیرمستقیم، الزام یا احتمال برای رویارویی با یک مانع یا دشمن است.
اگرچه خود این واژه فارسی در متن عربی قرآن وجود ندارد، اما در ترجمههای معتبر آیات جهاد و قتال (مانند آیه ۷۴ سوره نساء) به عنوان معادل دقیق کلماتی چون «يُقَاتِلْ» استفاده شده است. در مفاهیم امروزی و ادبی، این واژه فراتر از جنگ فیزیکی، به پایداری انسان در برابر مشکلات زندگی و مبارزه با ظالمان اشاره دارد.