یعنی چه
عبارت «بروز گرفتاری» یک ترکیب اضافه (اضافه بیانی یا استعاری) است که به لحظه یا فرآیند پدید آمدن، نمایان شدن و آغاز یک وضعیت منفی، دشوار، تنگنا یا رنج در زندگی انسان یا در یک ساختار اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: بروز (بُرُوز) با ضمه روی باء و راء؛ و گرفتاری (گِرِفْتَارِی) با کسره گاف و سکون راء و فاء.
در جدول
در پاسخهای شرح در متن یا رمزهای جدول، عبارت «بروز گرفتاری» دقیقاً دارای ۱۱ حرف مجزا است. همچنین عباراتی نظیر وقوع مشکل یا ظهور ابتلا نیز به عنوان کلمات هممعنی در جدولها کاربرد دارند.
به انگلیسی
در متون تخصصی و عمومی انگلیسی، با توجه به سیاق متن، عبارات فوق برای انتقال مفهوم آغاز یا پدید آمدن مشکلات و سختیها به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهومِ ایجاد یا عارض شدن یک وضعیت سخت، از واژگانی چون حدوث، ظهور و وقوع در ترکیب با مشکله یا ابتلاء استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و ترکیبات اصیل فارسی برای این مفهوم شامل مواردی چون «پدید آمدن سختی»، «ایجاد دردسر»، «رخ دادن بحران»، «پیدایش تنگنا» و «گرفتار شدن» است.
در قرآن
خودِ ترکیب فارسی «بروز گرفتاری» به صورت مستقیم در قرآن نیامده است؛ اما مفاهیم معادل آن در قالب ابتلائات دنیوی و نتایج اعمال انسان مطرح شدهاند؛ مانند آیه ۴۱ سوره روم: «ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ» که به آشکار شدن سختیها و تباهی اشاره دارد. همچنین واژههای ابتلاء، ضُرّ و عُسر مکرراً برای این مفهوم به کار رفتهاند.
نماد چیست
در نمادشناسی، فرهنگ عامه و ادبیات استعاری، بروز گرفتاری معمولاً با نشانههایی چون گره خوردن طناب یا بند، پدیدار شدن ابرهای سیاه و تیره در آسمان، هجوم ناگهانی تاریکی یا به بنبست رسیدن و بسته شدن راهها به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بروز گرفتاری
عبارت «بروز گرفتاری» یک ترکیب اسمی و اصطلاحی در زبان فارسی است که از دو جزء واژگانی با ریشههای متفاوت ساخته شده است؛ واژه «بروز» ریشه در زبان عربی دارد و به معنای ظهور و آشکار شدن است، در حالی که «گرفتاری» واژهای تماماً فارسی است که از بن ماضی «گرفتن» به همراه پسوندهای شاخص پدید آمده و حالتِ در بند بودن یا مواجهه با سختی را میرساند. این ترکیب اضافه در ادبیات گفتاری و نوشتاری برای توصیف دقیق لحظهای به کار میرود که بحران، مشکل یا وضعیتی ناگوار پدیدار میگردد.
از نظر معنایی، مترادفهای متعددی همچون وقوع مشکل، پیدایش دردسر و حدوث سختی برای آن متصور است و در نقطه مقابل، مفاهیمی چون رفع گرفتاری، گشایش (فرج) و رهایی قرار دارند. این اصطلاح در ساختارهای جدولی به عنوان یک عبارت ۱۱ حرفی شناخته میشود. اگرچه خود این ترکیب در متون مقدس یا قرآن به چشم نمیخورد، اما درونمایه و مفهوم آن تحت عناوین و واژگانی نظیر «ابتلا»، «عسر» و «ضُر» به وفور بررسی شده و نمادهای طبیعی آن در فرهنگ عامه همواره با گره، بنبست یا تاریکی ناگهانی پیوند خورده است.