یعنی چه
واژه تقاتر در لغت به معنای فریب دادن متقابل، مکر کردن با یکدیگر و گول زدن همدیگر است. این حالت زمانی رخ میدهد که طرفین یک رابطه یا معامله سعی در مغبون کردن یا خدعه زدن به یکدیگر داشته باشند.
تلفظ
این واژه به صورت تَقاتُر تلفظ میشود که مصدری از باب تفاعل در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۵ حرفی معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «فریب دادن یکدیگر»، «مکر متقابل» یا «همدیگر را فریفتن» به کار میرود.
به انگلیسی
اصطلاحات انگلیسی فوق به خوبی مفهوم روانشناختی و رفتاریِ تلاش دوطرفه برای فریب یا جلو افتادن از دیگری با استفاده از مکر را میرسانند.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این واژه است، هممعنیهای دقیق آن شامل تخاتل و خدیعه متقابل میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق روان و فارسی این کلمه عبارتند از: فریبکاری دوطرفه، مکر کردن با یکدیگر، نیرنگ متقابل و گول زدن همدیگر.
در قرآن
واژه تقاتر با این ساختار و معنای فریبکاری متقابل در متن قرآن مجید وجود ندارد، هرچند واژههای دیگری از ریشههای فریب و خدعه در آیات دیده میشوند.
نماد چیست
این کلمه عمدتاً یک اصطلاح لغوی و حقوقی/اخلاقی محض است و برخلاف برخی واژهها، مابازای اسطورهای یا نمادین خاصی در شعر و ادبیات کلاسیک پیدا نکرده است.
جمعبندی و توضیح کامل تقاتر
واژه «تَقاتُر» (با حرف ت) یک مصدر عربی از باب تفاعل است که در زبان فارسی به عنوان وامواژه شناخته میشود. معنای اصلی و دقیق این کلمه، فریب دادن متقابل، مکر کردن با یکدیگر و نیرنگبازی دوطرفه است. به دلیل کمکاربرد بودن، این واژه بارها در نگارش و خوانش با کلمه همآوا و بسیار معروفترِ «تَقاطُر» (با حرف ط از ریشه قطر به معنی قطرهقطره چکیدن یا پیدرپی آمدن) اشتباه گرفته میشود.
در فرهنگهای لغت معتبری چون دهخدا، تقاتر کاملاً مترادف با «تَخاتُل» ذکر شده است که نشاندهنده یک رفتار اجتماعی یا اخلاقی منفی بر پایه فریبکاری همزمانِ طرفین است. این کلمه در جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد و یافتن معنای دقیق آن نیازمند توجه ویژه به املای صحیح آن با حرف «ت» است.