یعنی چه
این عبارت کنایی و فصیح به مفهوم آن است که چیزی یا رفتاری در دیدگاه فردی، نامطلوب، زشت یا غیرقابل پذیرش جلوه کند و حس رضایت ایجاد نکند.
تلفظ
تلفظ این عبارت فعلی به صورت [ناپَسَند آمَدَن] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس تعداد حروف، «ناپسند امدن» (بدون الف مددار ۱۰ حرف) یا «نپسندیدن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از افعالی که عدم رضایت یا ناخوشایند بودن را میرسانند برای ترجمه این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال ریشه «کره» و «قبح» دقیقترین معادلهای معنایی را برای این تعبیر ایجاد میکنند.
به فارسی
معادلهای سره و ترکیبات فصیح فارسی آن شامل خوش نیامدن، بد آمدن، نکوهیده داشتن و کَریه دانستن است؛ چنانکه سعدی میگوید: «ملک را تدبیر او ناپسند آمد».
نماد چیست
این عبارت فعلی نماد مادی خاصی ندارد، اما در مفهوم کنایی و نمادین خود، نشاندهندهٔ رد اجتماعی، عدم مقبولیت اخلاقی و مغایرت با معیارهای ارزشی و هنجارهاست.
جمعبندی و توضیح کامل ناپسند امدن
عبارت فصیح و کنایی «ناپسند آمدن» یک مصدر مرکب کاملاً ایرانی و ساخته شده از پیشوند نفی «نا»، اسم مصدر «پسند» (از ریشه پهلوی پذیرا شدن) و فعل کمکی «آمدن» است. این تعبیر در ادبیات کلاسیک فارسی، بهویژه در آثار بزرگان نظیر سعدی شیرازی، به معنای مورد قبول واقع نشدن، زشت جلوه کردن و ناخوشایند بودن یک امر یا رفتار به کار رفته است.
اگرچه خود این ترکیب فارسی در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد، اما در ترجمههای کهن فصیح به عنوان برگردان دقیق واژههایی چون «کُرْه» (مانند کراهت داشتن جنگ در آیه ۲۱۶ سوره بقره) و مفاهیمی نظیر «منکر» استفاده شده است که نشاندهنده عمق پذیری این اصطلاح در انتقال مفاهیم اخلاقی و ارزشی است.