یعنی چه
عبارت «ذو عوض» در لغت به معنی «دارای بدل و جانشین» یا «صاحب عوض» است. در اصطلاحات کنایی عربی به معنای انجام دادن کاری «از سر نو و بار دیگر» نیز به کار میرود. همچنین در فقه و حقوق به عقود و قراردادهایی که دارای مابهازاء مالی هستند (عقد معوض)، اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «ذُو عِوَض» است که واژه اول با ضمه روی ذال و واژه دوم با کسره روی عین و فتح روی واو خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خود واژه «ذو عوض» است که دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون عمومی به معنای جبرانشده یا دارای جانشین و در متون حقوقی به معنای قراردادهای دارای عوض مالی کاربرد دارد.
به عربی
این ترکیب ریشه در زبان عربی دارد و از دو بخش «ذو» (صاحب) و «عوض» (بدل) تشکیل شده است.
به فارسی
معادلهای روان فارسی آن شامل ترکیبات «دارای بدل»، «واجد خلف»، «جانشیندار» و در اصطلاح حقوقی «معوض» است.
در قرآن
واژه «ذو» به معنی صاحب در قرآن کریم بسیار پرکاربرد است (مانند ذو العرش)، اما ترکیب خاص «ذو عوض» یا خود کلمه «عوض» در متن قرآن مجید به کار نرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ذو عوض
عبارت «ذو عوض» یک ترکیب لغوی و اصطلاحی ریشهدار در زبان عربی است که وارد متون فقهی و حقوقی فارسی نیز شده است. این واژه از دو بخش «ذو» به معنای صاحب یا دارنده و «عوض» به معنای بدل، جانشین یا تاوان تشکیل شده است؛ بنابراین مفهوم کلی آن «دارای بدل و جانشین» یا «صاحب مابهازاء» است.
در کاربردهای اصطلاحی، این عبارت در ادبیات کنایی عرب برای نشان دادن تکرار یک عمل (از سر نو / بار دیگر) استفاده میشود. همچنین در فقه اسلامی و حقوق معاصر، به قراردادها و عقودی که بدون مابهازاء نیستند و در برابر کالا یا خدمات، وجه یا مالی پرداخت میشود، عقد ذو عوض یا معوض میگویند که نقطه مقابل عقود مجانی و تبرعی است.