یعنی چه
این واژه به معنای کسی است که خطایا و گناهان او (بهویژه از سوی خداوند) مورد عفو و مغفرت قرار گرفته و بار اخلاقی یا دینی گناه از دوش او برداشته شده است. در متون رسمی و سنگنوشتهها به معنای درگذشته و مرحوم نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح و استاندارد این واژه بهصورت «آمرزیده شده» است که از فعل آمرزیدن مشتق میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول با توجه به تعداد حروف، واژه «امرزیده شده» (۱۰ حرف) یا معادلهای آن مانند مغفور و بخشوده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی که مفهوم بخشش الهی یا عفو رسمی گناهان را برسانند، معادل این کلمه قرار میگیرند.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای «غفر» و «عفو» برای رساندن دقیق این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و معیار، واژههای بخشوده و عفو شده نزدیکترین برگردانها هستند. در عرف نیز عباراتی چون خدابیامرز و مرحوم به عنوان همسنگ کاربرد دارند.
در قرآن
خود واژه فارسی «آمرزیده شده» در متن عربی قرآن نیست، اما مفاهیم همسنگ آن با ریشههای «غفر» (بخشش) و «عفو» بارها آمده است؛ مانند عبارت «لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ» که به پاداش و آمرزش مؤمنان اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و مذهبی، این واژه کنایه و نمادی است از روحی که بدون بار سنگین خطایا به آرامش و بهشت رسیده و گناهانش مانند شستشو با آب، پاک و سفید شده است.
جمعبندی و توضیح کامل امرزیده شده
واژه «امرزیده شده» که شکل گفتاری و املایی دیگر واژه استاندارد «آمرزیده شده» است، ریشه در زبان پهلوی (فارسی میانه) دارد و از فعل «آمرزیدن» مشتق شده است. این کلمه در فرهنگ مذهبی و ادبی فارسی به فردی اشاره دارد که گناهان و خطایای او مورد عفو و رحمت الهی قرار گرفته و روحش از بار سنگین اخلاقی آزاد گشته است.
در کاربردهای روزمره، جدول و ادبیات رسمی، این اصطلاح قرابت معنایی بالایی با واژگانی چون مغفور، مرحوم و بخشوده دارد. اگرچه خود کلمه در متن قرآن وجود ندارد، اما تماماً برآمده از مفاهیم قرآنی مغفرت و عفو الهی است و در فرهنگ اصیل ایرانی نمادی از نور، پاکی و سبکبالی روح به شمار میرود.