یعنی چه
گناهآلود صفتی مرکب است و به کسی یا چیزی تمثیل داده میشود که با معصیت، خطا یا نافرمانی از اصول اخلاقی و دینی تیره و ناپاک شده باشد.
تلفظ
این واژه از دو بخش «گناه» (با ضمه روی گاف) و «آلود» (با الف ممدوح) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «گناه آلود» به عنوان پاسخ یک عبارت ۸ حرفی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی بسته به بافت متن برای رساندن این مفهوم وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحات مشتق از ریشههای ذنب و اثم دقیقترین برگردان برای این واژه هستند.
به فارسی
از واژههای هممعنی و جایگزین فارسی آن میتوان به «معصیتآلود»، «خطاکارانه»، «عاصیگونه» و همچنین اصطلاح کنایی «تردامن» اشاره کرد.
در قرآن
عین ترکیب فارسی «گناهآلود» در قرآن نیست؛ اما صفاتی چون «آثِم» (گناهکار) و «مُجْرِم» بار معنایی کاملاً مشابهی را در آیات الهی دلالت میکنند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و اخلاقی، وضعیت گناهآلود بودن با نمادهایی چون ظلمت، سنگینی بار (وزر)، و دامانِ آلوده به لکه (تردامنی) تصویر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل گناه آلود
واژه مرکب «گناهآلود» صفت بیانی است که از دو جزء «گناه» (برآمده از فارسی میانه wināh به معنی انحراف و خطا) و «آلود» (از مصدر آلودن به معنی آغشتن و تیره کردن) ساخته شده است. این اصطلاح هم برای توصیف احوال و رفتار انسان خطاکار و هم برای فضاها یا نیات ناپاک اخلاقی به کار میرود.
در ادبیات فارسی و بستر مفاهیم دینی، گناهآلودگی نقطه مقابل طهارت، پارسایی و معصومیت است. در متون عرفانی این حالت را مایه سنگینی روح و دوری از نور حقیقت قلمداد میکنند که با نمادهایی چون سیاهی دل و دامن آلوده متمایز میشود.