یعنی چه
عطردان در لغت به معنی جای عطر است؛ ظرف یا محفظهای ساختاریافته که برای حفظ و نگهداری مایعات خوشبو، اسانسها یا عطرها استفاده میشود تا رایحه آنها از بین نرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتح عین و سکون طاء و راء تلفظ میشود: [‘atrdān]. ترکیب واژگانی آن شامل عِطر (عربی) و پسوند دان (فارسی) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ اصلی برای جای عطر «عطردان» است که ۶ حرف دارد. واژههای قدیمیتری مانند بویدان یا مسوف نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به ظرف یا شیشه عطر عموماً از اصطلاحات Perfume bottle یا Scent bottle استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به بطری یا ظرف عطر «قنّینة عطر» یا «وعاء العطر» میگویند. واژه کهن مسوف نیز در متون قدیمی به کار رفته است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای شیشه عطر از عبارت Parfüm şişesi و برای ظرف یا قوطی رایحه از Koku kutusu استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و قدیمی این واژه در زبان فارسی شامل بویدان و جای عطر است. کلماتی مانند جؤنه و طبله نیز در ادبیات به عنوان ظرف نگهداری عطر یا لوازم غالیه به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و کهن فارسی، عطردان کنایه از انسان رازداری است که زیباییها و سخنان نغز را در درون خود حفظ میکند و تنها به وقت نیاز شمیم آن را جاری میسازد. همچنین نماد دهان معشوق، غنچه گل، خوشبویی و پاکی است.
جمعبندی و توضیح کامل عطردان
واژهٔ «عطردان» یک ترکیب واژگانی زیبا از بخش اول «عطر» (ریشه عربی به معنی بوی خوش) و پسوند ظرفیت فارسی «-دان» است که در مجموع به معنای ظرف، شیشه یا محفظهای برای نگهداری مواد خوشبوکننده به کار میرود. این کلمه در فرهنگ مادی و معنوی ایران قدمت بالایی دارد و نمونههای تاریخی آن در قالب ظروف شیشهای و سفالی ظریف در موزهها یافت میشود.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، عطردان فراتر از یک ظرف ساده، نقشی نمادین ایفا میکند؛ این واژه کنایه از رازداری، زیبایی درونی، غنچه گل و دهان معشوق است که زیباییها را در خود پنهان کرده و در زمان مناسب نمایان میسازد. اگرچه معادل مستقیم آن در قرآن نیامده، اما مفاهیم همسو با آن نظیر مشک و ریحان بارها ستوده شده است.