معنی
این واژه به معنای برپا داشتن، استوار کردن، مستقر ساختن و انجام دادنِ کامل و صحیح یک عمل (بهویژه نماز) با رعایت تمامی شرایط و حقوق آن است.
یعنی چه
در اصطلاح به معنای زنده نگه داشتن، پیادهسازی روح یک عمل در جامعه و مداومت بر طاعت و طهارت با انضباط کامل است.
ریشه
این کلمه فعل مضارع برای جمع مذکر غایب است که از ریشه ثلاثی «ق و م» (قَوَمَ) به باب افعال (إقامة) رفته و به صورت «یُقِیمُونَ» صرف میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول، کسر قاف و سکون یا مد روی یاء به صورت «یُقِیمُونَ» میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «برپا میدارند در قرآن» یا معادل ۶ حرفی آن، خود واژه «یقیمون» قرار میگیرد.
به عربی
در زبان عربی این فعل نشاندهنده استمرار و مداومت گروهی از افراد بر برپا داشتن و استوار ساختن یک امر است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل «برپا میدارند»، «پایدار میسازند»، «ادا میکنند» و «راست و استوار میگردانند» است.
در قرآن
این واژه ۴۶ بار در قرآن کریم برای توصیف مؤمنان و متقین به کار رفته است؛ مانند آیه ۳ سوره بقره: «الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلَاةَ». در فرهنگ قرآنی، اقامه نماز فراتر از خواندنِ صرف، به معنای حاکم کردن روح نماز و عدالت در جامعه است.
جمعبندی و توضیح کامل یقیمون
واژه «یقیمون» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ق و م» است که وارد ادبیات دینی و متون فارسی شده است. این کلمه به معنای برپا داشتن، استوار کردن و مداومت بر انجام صحیح یک عمل است و در ساختار پاسخهای ۶ حرفی جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.
در فرهنگ اسلامی و تعابیر قرآنی، این واژه بیش از هر چیز در توصیف صفت بارز مؤمنان یعنی «اقامه نماز» به کار میرود و نمادی از نظم، پایداری در دین، طاعت مداوم و تلاش برای زنده نگه داشتن ارزشهای الهی و اجتماعی در میان مردم جامعه به شمار میرود.