یعنی چه
عاجز کننده صفت فاعلی مرکب است و به ویژگی یا عاملی اطلاق میشود که توان، قدرت، یا امکان مقاومت و فعالیت را از کسی یا چیزی سلب کند و او را به ستوه آورد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت آوانگاری عا-جِز-کُ-نَن-دِه است که از ترکیب واژه عربی عاجز و پسوند فاعلی فارسی ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «درماندهکننده» یا «از پا اندازنده» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از واژگانی که به از بین رفتن توانایی جسمی یا روحی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی ساختارهایی از ریشه «عجز» یا «ضعف» برای رساندن این مفهوم استفاده میشوند.
به ترکی
در ترکی استانبولی ترکیبات فعلی و صفاتی که مفهوم سلب قدرت و ایجاد عجز را دارند به کار میروند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل ناتوانساز، بیتوانکننده و فرساینده است که مفهوم فرسودگی کامل را میرسانند.
نماد چیست
در ادبیات و زبان استعاری، این واژه نماد مادی خاصی ندارد بلکه به عنوان نمادی انتزاعی برای توصیف شرایط، دردها، یا فشارهای روحی و جسمی به کار میرود که توان ایستادگی را به طور کامل از انسان سلب میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل عاجز کننده
واژهٔ «عاجز کننده» یک صفت فاعلی مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب اسم فاعل عربی «عاجز» (مشتق از ریشه ثلاثی مجرد عجز به معنای ضعف و ناتوانی) و پسوند فاعلی فارسی «کننده» تشکیل شده است. این کلمه در زبان امروز کاربردی گسترده در توصیف پدیدهها، بیماریها، یا فشارهای شدید روحی و جسمی دارد که فرد را از انجام کارهای روزمره بازمیدارند و او را به ستوه میآورند.
در متون دینی و قرآنی نیز هرچند خود این ترکیب فارسی وجود ندارد، اما ساختارهای همریشه با آن مانند «معجزین» و «معاجزین» بارها در معنای ناتوانکنندگان یا کسانی که میپندارند میتوانند از حیطه قدرت الهی بگریزند یا آن را محدود کنند، به کار رفته است. در نتیجه، این واژه پیوند مستحکمی میان مفاهیم زبانی عربی و ساختار دستوری فارسی برقرار کرده است.