یعنی چه
عبارت «گرویده بودند» فعل ماضی بعید (گذشته دور) در صیغه سوم شخص جمع از مصدر «گرویدن» است. این واژه به معنای پذیرفتن یک دین، مکتب یا باور، و همچنین دلبستن، پیرو شدن و تسلیم قلبی و فکری شدن به یک حقیقت یا جریان اعتقادی به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت فعل به صورت [gira-vī-da bū-dand] است که در آن حرف «گ» مکسور (گِ) و حرف «ر» مفتوح (رَ) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «گرویده بودند» دقیقاً یک پاسخ ۱۱ حرفی برای راهنماهایی همچون «ایمان آورده بودند»، «باور کرده بودند» یا «پیروان گذشته» محسوب میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم ماضی بعیدِ ایمان آوردن یا تغییر دین و آیین، از ساختار گذشته کامل افعال believe یا convert استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، ترکیب فعل ناقصه «کانوا» همراه با فعل ماضی «آمنوا» برای رساندن زمان ماضی بعید (گرویده بودند) به کار میرود؛ همچنین فعل «اعتقدوا» به معنای باور و اعتقاد پیدا کردند، معادل معنایی آن است.
به فارسی
از معادلها و برابرهای سره و روان فارسی این واژه میتوان به تعابیری چون «باور کرده بودند»، «پیوسته بودند» (در بافت غیردینی)، «دل بسته بودند» و «مؤمن شده بودند» اشاره کرد.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و متون عرفانی، «گرویدن» نماد یک تحول عمیق درونی، گرایش قلبی خالصانه و پذیرش هدایت است. این واژه حرکت استعاری روح از مرتبه شک و سرگردانی به ایستگاه یقین، ثبات قدم و پیوستن به یک حقیقت والا را بازگو میکند.
جمعبندی و توضیح کامل گرویده بودند
واژه «گرویده بودند» یک ساختار فعلی اصیل فارسی در زمان ماضی بعید است که ریشه در زبان پهلوی (wirōyistan) و اوستایی (-war) دارد و به معنای باور داشتن، ایمان آوردن و پیرامون یک عقیده گرد آمدن است. این فعل نشاندهنده وضعیتی در گذشته دور است که در آن گروهی از مردم به یک آیین، مکتب یا تفکر خاص دلبسته و معتقد شده بودند.
اگرچه این کلمه به دلیل اصالت فارسیاش عینا در متن عربی قرآن وجود ندارد، اما در ترجمههای کهن و گرانبهای فارسی قرآن کریم (مانند ترجمه تفسیر طبری) همواره به عنوان رساترین معادل برای افعالی چون «آمَنوا» استفاده شده است تا مفهوم استوارِ ایمان و تسلیم قلبی را به مخاطب فارسیزبان منتقل کند.