یعنی چه
زغالسنگ نوعی سنگ رسوبی سیاه یا قهوهای-سیاه، براق و غنی از کربن است. این ماده فسیلی در اثر فشار و حرارت زیاد اعماق زمین در طول میلیونها سال از پسماندهای گیاهان باستانی تشکیل شده و به عنوان سوخت صنعتی و خانگی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه ترکیبی به صورت زُغالسَنگ (zo-ghāl-sang) است. جزء اول آن با ضمه آغاز میشود.
در جدول
پاسخ اصلی در جدول برای این مفهوم، خود واژه «زغالسنگ» با ۷ حرف است. همچنین در متون کهن و پارسی سره از کلماتی مانند انگشت، شبرنگ و آلاس به عنوان پاسخهای جایگزین استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه رایج برای این سوخت فسیلی Coal است.
به عربی
در زبان عربی به دلیل ماهیت سنگی و معدنی این ماده، به آن الفحم الحجری (زغال سنگی) یا الفحم المعدنی میگویند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای تفکیک آن از زغال چوب، از اصطلاح Taş kömürü به معنی زغال سنگ استفاده میشود.
به فارسی
این واژه یک ترکیب اصیل فارسی از دو جزء «زغال» (با ریشه میانه زگال/ژگال به معنی چوب سوخته) و «سنگ» است. در واژگان کهن پارسی معادلهایی چون انگشت، شبرنگ و آلاس نیز برای آن ثبت شده است.
نماد چیست
زغالسنگ نماد پایدار انقلاب صنعتی و توسعه صنایع سنگین است. در ادبیات و فرهنگ عامه، این کانی نمادی از قدرت پنهان زمین، گرمای پایدار، سوختن تدریجی و پایداری در برابر فشار شدید (تغییر ماهیت کربن به الماس) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زغالسنگ
زغالسنگ یکی از مهمترین سوختهای فسیلی جهان است که نقشی کلیدی در شکلگیری انقلاب صنعتی و پیشرفت تکنولوژی بشر داشته است. این سنگ رسوبی تیره حاصل فشرده شدن بقایای گیاهی در اعماق زمین در طول میلیونها سال است و به دلیل درصد بالای کربن، منبعی غنی از انرژی گرمایی به شمار میرود.
از نظر ریشهشناسی، زغالسنگ یک واژه مرکب کاملاً فارسی است که از ترکیب زغال (در اصل زگال یا ژگال) و سنگ پدید آمده و در گذشته با نامهایی چون زغال معدنی یا انگشت نیز شناخته میشده است. این ماده امروزه با وجود بحثهای زیستمحیطی، همچنان در صنایع بزرگ جهان نقشی حیاتی دارد.