یعنی چه
باریخ یک اصطلاح نوساخته (نیولوژیسم) است که در سالهای اخیر توسط دکتر مهدی مطهرنیا در حوزه آیندهپژوهی ابداع شده است. این واژه به عنوان نقطه مقابل «تاریخ» (که نگاه به گذشته دارد) وضع شده و به معنای ریختشناسی و بررسی سیر زمان از نقطه حال به سمت آینده است.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح باء و سکون راء و یاء به صورت (bā-rikh) خوانده میشود و از نظر ساختار صوری و آوایی کاملاً هموزن با کلمه «تاریخ» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای مدرن یا مسابقات فرهنگی، این واژه ۵ حرفی به عنوان معادل نوساخته آینده یا آیندهپژوهی و در تقابل با واژه تاریخ به کار میرود.
به انگلیسی
واضع این اصطلاح، در زبان انگلیسی واژه Huistory (برگرفته از ترکیب Hue-story) را در برابر History پیشنهاد داده است و مفهوم کلی آن با Futures Studies یا Futurism قرابت دارد.
به عربی
در زبان عربی به دلیل نوساخته بودن این واژه در فارسی، معادلهای سنتی و مدرن مربوط به آینده مانند «المستقبل» یا «الدراسات المستقبلية» برای انتقال مفهوم آن استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که باریخ یک واژه ابداعی معاصر است، معادلهای اصیل و رایج فارسی آن شامل «آیندهنگری»، «آیندهپژوهی»، «آتیه» و «فرداشناسی» میشود که همگی به بررسی رویدادهای پیشرو اشاره دارند.
نماد چیست
این واژه دارای نماد اسطورهای یا بیرونی ثبتشده در فرهنگهای کهن نیست، بلکه در ادبیات فلسفی و سیاسی معاصر نمادی از تغییر جهت دیدگاه انسان از گذشتهگرایی به سوی آیندهنگری و پیشبینی افقهای پیشرو است.
جمعبندی و توضیح کامل باریخ
واژه «باریخ» یک اصطلاح کهن یا ثبتشده در لغتنامههای شاخص فارسی مانند دهخدا، معین و عمید نیست. این کلمه یک واژه نوساخته (نیولوژیسم) است که توسط دکتر مهدی مطهرنیا، استاد علوم سیاسی و آیندهپژوه، با الگوبرداری از ساختار واژه «تاریخ» ابداع گردید تا بتواند مفهوم نگاه به آینده و ریختشناسی زمان پیشرو را به طور منسجم تبیین کند.
در تبیین این مفهوم، همانطور که تاریخ به ثبت و بررسی رویدادهای گذشته میپردازد، باریخ به شناخت، تحلیل و فرآیندهای مرتبط با آینده (از نقطه حال به بعد) اشاره دارد. ترکیبات دیگری نظیر «باریخشناسی» و «باریخنگاری» نیز پیرامون این واژه شکل گرفتهاند تا در ادبیات علمی جدید، جایگزینی متمایز برای اصطلاح آیندهپژوهی باشند.