یعنی چه
عمل قبیح به رفتاری اشاره دارد که از نظر عقل، شرع، اخلاق یا عرف جامعه شدیداً ناپسند و مذموم شناخته میشود. در متون فقهی و حقوقی نیز گاهی به عنوان کنایهای محترمانه از رفتارهای منافی عفت و نامشروع به کار میرود.
تلفظ
این عبارت ترکیبی از دو واژه عربی است که در زبان فارسی به صورت «عَمَلِ قَبیح» تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ متداول برای این مفهوم در جدولهای کلمات متقاطع، بسته به تعداد حروف، میتواند خود واژه «عمل قبیح»، «کار زشت» یا «منکر» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحاتی مانند immoral act (عمل غیراخلاقی)، indecent act (عمل مستهجن یا منافی عفت) و misdeed (خطا و کار زشت) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای خالص فارسی این عبارت شامل «کار زشت»، «کردار ناپسند»، «رفتار ناهنجار» و «کردار خبیث» است که در تضاد با «کار نیک» یا «عمل پسندیده» قرار میگیرند.
در قرآن
عین ترکیب «عمل قبیح» در قرآن ذکر نشده است؛ اما ریشه آن در آیه ۴۲ سوره قصص به صورت «مَقْبُوحین» (به معنی طردشدگان و زشتشدگان) به کار رفته است. همچنین در دانش تجوید، اصطلاح «وقف قبیح» به توقف در جایی از قرائت گفته میشود که معنا را زشت یا فاسد کند. مفاهیم مشابه آن در قرآن با واژگانی چون فاحشه، فحشاء و منکر بیان شدهاند.
نماد چیست
این عبارت در متون دینی، فلسفی و اخلاقی به عنوان نماد و شاخصی برای انحراف از اصول انسانی، زشتی باطنی، گناه آشکار و رفتارهای محکوم و ناهنجار شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عمل قبیح
اصطلاح «عمل قبیح» یک ترکیب عربی-فارسی است که ریشه واژگانی آن به ماده «قبح» بازمیگردد که در اصطلاح به معنای زشتی، بد بودن و ناپسندی در برابر حسن و زیبایی است. این عبارت در زبان فارسی، کاربردی وسیع در حوزههای اخلاقی، عرفی و بهویژه متون حقوقی و فقهی دارد و به هرگونه رفتاری که مرزهای اخلاق و عفت جامعه را بشکند، اطلاق میشود.
اگرچه این ترکیب به صورت دقیق در متن قرآن نیامده، اما ریشه آن و اصطلاحات همخانوادهاش مانند «مقبوحین» و همچنین مفاهیم مترادفی مثل «فاحشه» و «منکر» بارها برای نکوهش رفتارهای ناپسند مورد استفاده قرار گرفتهاند. در فرهنگ لغت و حل جدول نیز این کلمه با تعابیری چون کار زشت و فعل مستهجن همپوشانی دارد.