یعنی چه
واژه انثقاب یک مصدر عربی از باب انفعال است که در لغت به معنی سوراخشدگی و اثرپذیری برای ایجاد روزنه است. در اصطلاحات علمی و تخصصی، بهویژه در علم پزشکی، این واژه به معنی پاره شدن یا سوراخ شدن جدار یک اندام توخالی مانند معده یا روده (Perforation) به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت اِنْثِقاب تلفظ میشود که حرکات آن شامل کسره در ابتدا، سکون روی نون، ث مکسور و سکون در پایان است.
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای واژه انثقاب، «سوراخ شدن» یا «شکافته شدن» است که خود کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون پزشکی و مهندسی برای بیان مفهوم سوراخشدگی بافت یا مواد از واژه Perforation استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای فارسی دقیق این کلمه شامل سوراخشدگی، رخنه کردن، انخراق و ایجاد منفذ در یک شیء یا اندام است.
در قرآن
عین واژه «انثقاب» در متن قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، همخانواده آن یعنی واژه «ثاقب» به معنی نافذ و شکافاننده تاریکی، دو بار در قرآن (سوره طارق آیه ۳: النَّجْمُ الثَّاقِبُ و سوره صافات آیه ۱۰: شِهَابٌ ثَاقِبٌ) ذکر شده است.
نماد چیست
در نمادشناسی ادبی و عرفانی، ریشه این کلمه (ثقب) به معنای شکافتن تاریکی، عبور آگاهی از حجابها، ورود نور به محیط تاریک و از بین رفتن موانع و انسداد تعبیر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انثقاب
واژه انثقاب مصدری عربی از ریشه (ث-ق-ب) است که به معنای سوراخ شدن، ایجاد روزنه و رخنه کردن در یک جسم جامد یا اندام به کار میرود. این کلمه در زبان فارسی بیشتر در متون تخصصی، علمی و به ویژه در اصطلاحات پزشکی برای توصیف پارگی و سوراخ شدن جدار اندامهای داخلی (مانند معده و روده) استفاده میشود و حالتی از اثرپذیری و مطاوعه را میرساند.
اگرچه خود این لفظ در کلام عامه چندان رایج نیست و در قرآن نیز نیامده، اما همخانوادههای سرشناس آن مانند «ثاقب» (به معنی شهاب یا ستاره نافذ و شکافنده تاریکی) کاربرد ادبی و دینی فراوانی دارند. در مقابل مفاهیمی چون انسداد و التیام، انثقاب نشاندهنده از بین رفتن پیوستگی یک ماده و ایجاد منفذ در آن است.