یعنی چه
این عبارت کنایه و اشاره دارد به سفت، ضخیم و سخت شدن پوست (مانند کف دست و پا، یا زانوی شتر) که معمولاً بر اثر مداومت در کارهای بدنی، اصطکاک مستمر یا سجدههای طولانی رخ میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت مصدری «پینِه بَرآوَرْدَنْ» است که از دو واژهٔ «پینه» (اسم) و «برآوردن» (مصدر) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف دارد. واژههای هممعنی دیگر مانند پینه بستن یا کبره بستن نیز ممکن است با توجه به تعداد حروف مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این حالت از اصطلاحات مربوط به کلمه Callus (پینه) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فعل «ثَفِنَ» دقیقاً به معنای پینه زدن پوست است. همچنین واژه «ثفنة» به پینهای میگویند که بر زانوی شتر یا پیشانی انسان ظاهر میشود.
به فارسی
مترادفهای این واژه در زبان فارسی شامل عباراتی چون پینه بستن، کبره بستن، پینه زدن، سخت و زمخت شدن پوست بر اثر کار یدی و همخانوادههای آن پینه، پینهدوز و پینهبسته هستند. از نظر ریشهشناسی، پینه اصالت ایرانی دارد و برآوردن به معنی ظاهر ساختن و حاصل کردن است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات و فرهنگ عامه نماد زهد و عبادت طولانی (پینه پیشانی) یا نشانگر تلاش، زحمت، سختکوشی و تحمل مشقتهای کار بدنی (پینه دست و پا) است. در متون عرفانی گاهی پینه پیشانی به زهد ظاهری یا ریا نیز تعبیر شده است. در قرآن نیز در آیه ۲۹ سوره فتح به اثر سجده در چهره («سِیمَاهُمْ فِی وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ») اشاره شده که مفسران آن را پینه پیشانی تعبیر کردهاند.
جمعبندی و توضیح کامل پینه برآوردن
اصطلاح «پینه برآوردن» یک ترکیب فعلی اصیل در زبان فارسی است که به پدیده ضخیم، سخت و کبره بستن پوست بر اثر فشار، اصطکاک مستمر یا کارهای سنگین یدی اشاره دارد. این واژه از نظر واژهشناسی از دو بخش «پینه» (به معنی تکه پوست سخت شده یا وصله) و «برآوردن» (به معنی حاصل کردن و آشکار ساختن) تشکیل شده است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این اصطلاح فراتر از یک عارضه جسمی، واجد بارهای استعاری فراوانی است. پینه برآوردنِ دست و پا نماد افتخارآمیز سختکوشی، رنجدیدگی و کسب روزی حلال از راه کار بدنی طاقتفرساست؛ در حالی که پینه برآوردنِ پیشانی معمولاً نشانه زهد، عبادت مداوم و سجدههای طولانی به شمار میرود، هرچند که در ادبیات انتقادی و عرفانی گاه به عنوان نمادی از ظاهرپرستی و ریا نیز به کار رفته است.
این عبارت ۱۱ حرفی در زبانهای دیگر معادلهای دقیقی دارد؛ در انگلیسی با واژگانی نظیر Callus بیان میشود و در زبان عربی ریشه «ثفن» دقیقاً همین حالت پوست را بهویژه برای زانوی شتر یا پیشانی انسان توصیف میکند. اگرچه خود این ترکیب در متن قرآن نیامده، اما مفهوم نشانه سجده در صورت، همواره مفسران را به یاد این اصطلاح انداخته است.