یعنی چه
باشعور در زبان فارسی صفت مرکب است و به فردی اطلاق میشود که رفتار، گفتار و تصمیمهایش بر پایه فهم، آگاهی و سنجش موقعیت باشد. چنین شخصی عواقب امور را در نظر میگیرد و آداب انسانی را رعایت میکند.
تلفظ
این واژه از پیشوند دارندگی فارسی «با» و کلمه عربی «شعور» تشکیل شده و به صورت مصوت بلند و کوتاه [با-شُ-عور] خوانده میشود.
در جدول
کلمه باشعور در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی نظیر آگاه یا باخرد استفاده میشود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم باشعور در انگلیسی بسته به میزان آگاهی یا خرد فرد از واژگانی چون Intelligent یا Having common sense استفاده میشود.
به فارسی
واژههای باخرد، ادراکمند، عاقل، صاحبفهم و لبیب از اصلیترین برابرهای این کلمه در زبان فارسی به شمار میروند. متضاد آن نیز بیشعور و نفهم است.
در قرآن
واژه ترکیبی باشعور به دلیل پیشوند فارسی در قرآن وجود ندارد، اما ریشه عربی آن (ش ع ر) در قالب افعالی مانند «لَا تَشْعُرُونَ» (درک نمیکنید) بارها برای اشاره به اهمیت آگاهی و ادراک به کار رفته است؛ مانند آیه ۱۵۴ سوره بقره.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات عرفانی، باشعوری نماد انسان کامل و باخرد است. از نظر بصری نیز نشانههایی چون لامپ روشن، مغز یا پرندهای مانند جغد در برخی فرهنگها نماد هوشیاری و شعور محسوب میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل باشعور
واژه باشعور ترکیبی از پیشوند فارسی «با» و واژه عربی «شعور» است که در فرهنگ لغات و تعاملات اجتماعی به فردی با درک بالا، آگاه و عاقل اطلاق میشود. این کلمه فراتر از سواد یا دانش علمی، به سنجیدگی در رفتار، درک موقعیتها و رعایت حقوق دیگران اشاره دارد.
در ریشهشناسی، مفهوم شعور به مویشکافی در فهم و حس کردن دقیق امور برمیگردد. از این رو، فرد باشعور کسی است که ظرافتهای اخلاقی و اجتماعی را به خوبی میبیند و در مواجهه با پدیدههای پیرامون خود منفعل یا نادان عمل نمیکند.