یعنی چه
فارسیمدان یک واژه لغوی عمومی در فرهنگهای لغت نیست، بلکه اسم خاص (نام طایفه) است. درباره وجه تسمیه آن دو روایت وجود دارد: نخست اینکه دگرگونشده «فارسِ میدان» به معنای سوارکاران ماهر میدان جنگ است. دوم اینکه به دلیل ترکزبان بودن در ابتدا به «فارسینمدان» (کسانی که فارسی نمیدانند) معروف شده و به مرور زمان به فارسیمدان تبدیل شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح مَکتبی روی حرف «م» به صورت فارسیمَدان است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، پاسخ این بخش خود واژه «فارسیمدان» (۹ حرف) یا نام تاریخی آن یعنی «ایمور» (۵ حرف) است.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و منابع قومنگاری به صورت Farsimadan یا Farsimdan نگارش میشود.
به عربی
در زبان عربی به عنوان یک اسم خاص قومی به همراه واژههای طائفة یا قبيلة ترجمه توصیفی میشود.
به ترکی
در زبان ترکی علاوه بر نام رایج، از اصطلاح İmur oymağı (طایفه ایمور) به دلیل ریشه تاریخی آنها در میان ترکان اوغوز استفاده میشود.
به فارسی
این واژه معادل قاموسی یک کلمه عمومی در زبان فارسی ندارد و مستقیماً به هویت یک گروه قومی و عشایری از ترکان قشقایی اشاره میکند.
نماد چیست
نماد اساطیری این طایفه به دلیل پیوند تاریخی با ایل ایمور و ترکان اوغوز، «گرگ خاکستری» است. همچنین «اسب» به عنوان نماد سنت سوارکاری، مبارزه با استعمار انگلیس در جنگ جهانی اول و شجاعت در میدان جنگ شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل فارسیمدان
واژه «فارسیمدان» یک لغت عام در واژهنامههای سنتی فارسی مانند دهخدا یا معین نیست، بلکه یک اسم خاص جغرافیایی و قومی است که به یکی از طوایف بزرگ، قدیمی و مبارز ایل قشقایی اشاره دارد. ریشه نژادی و تاریخی این طایفه به ترکان اوغوز (شاخه ایمور) یا بنا بر روایاتی به ترکان خلج بازمیگردد که از دوران صفویه در منطقه فارس سکونت داشتهاند.
درباره وجه تسمیه این واژه دو دیدگاه اصلی وجود دارد؛ دیدگاه اول آن را سادهشده عبارت «فارسِ میدان» میداند که به دلیل مهارت بالای مردان این طایفه در اسبسواری و جنگاوری به آنها اطلاق میشده است. دیدگاه دوم وجه تسمیه آن را به دلیل ترکزبان بودن این گروه در بدو ورود به منطقه میداند که چون زبان فارسی را نمیدانستند، در عامیانه به «فارسینمدان» معروف شدند و این نام به مرور به فارسیمدان تغییر یافت.
این طایفه در تاریخ معاصر ایران به ویژه در مبارزه با استعمار انگلیس در جریان جنگ جهانی اول نقش برجسته و دلاورانهای داشته است و امروزه هویت آنها با اصالت، سوارکاری و تاریخ محلی جنوب ایران پیوند خورده است.