یعنی چه
راسخان جمع فارسی واژه عربی «راسخ» است و به افرادی اطلاق میشود که در عقیده، ایمان یا دانش خود به چنان ثبات و عمقی رسیدهاند که دچار لغزش، تردید و تزلزل نمیشوند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت رَسَخَ (رِ - ا - سِ - خا - ن) است که حرف «س» با کسره خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، کلمه راسخان به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «استواران در علم»، «ثابتقدمها» یا «پابرجایان» به کار میرود و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و فلسفی، برای رساندن مفهوم راسخان معمولاً از ترکیبهایی که نشاندهنده عمق دانش و ثبات قدم است استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً از ریشه عربی «ر-س-خ» گرفته شده و جمع مؤنث یا مذکر آن در زبان عربی به صورت راسخون و راسخین به کار میرود.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم دقیقاً ۲ بار به صورت عبارت «الراسخون فی العلم» (راسخان در علم) به کار رفته است؛ یک بار در آیه ۷ سوره آلعمران در مبحث فهم آیات متشابه، و بار دیگر در آیه ۱۶۲ سوره نساء در وصف دانشمندان پابرجا و باایمان اهل کتاب. این عبارت به کسانی اشاره دارد که در دانش دینی و وحیانی به مرحله ثبات و فهم عمیق رسیدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل راسخان
واژه راسخان از ریشه عربی «رسخ» به معنی نفوذ کردن، ثابت شدن و محکم شدن در جای خود گرفته شده است. این کلمه در زبان فارسی به عنوان صفت و اسم برای اشاره به انسانهایی به کار میرود که در مسیر فکری، علمی یا ایمانی خود به چنان پایداری و عمقی دست یافتهاند که هیچ شبهه و تزلزلی آنها را تکان نمیدهد.
در فرهنگ اسلامی و عرفان قرآنی، تعبیر «راسخان در علم» جایگاه بسیار والایی دارد. این عنوان نماد یقینِ بیتزلزل، دانایی ژرف و حقیقتجویی بدون انحراف است. در تفاسیر و احادیث متعددی از معصومین، مصداق کامل و بارز راسخان در علم، اهل بیت (ع) معرفی شدهاند که به تأویل و بطن آیات الهی آگاهی کامل دارند.