یعنی چه
در علوم زیستی و پزشکی، این اصطلاح به هر نوع بافت، سلول یا غدهای اطلاق میشود که مواد تولیدی خود (مانند عرق، بزاق یا آنزیمها) را از طریق مجاری اختصاصی به سطح اندامها یا خارج از بدن منتقل میکند؛ نشتکننده و تراوشکننده به بیرون.
تلفظ
این عبارت ترکیبی از حرف اضافه، اسم عربی و صفت فاعلی فارسی ساخته شده از مصدر تراویدن است و به صورت روان قرائت میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً ۱۵ حرف دارد. بسته به طراح جدول، پاسخهای معادل آن میتواند «برون ریز» یا «تراوا» نیز باشد.
به انگلیسی
در متون تخصصی پزشکی و زیستشناسی از واژه Exocrine برای غدد برونریز و از Exuding یا Seeping برای توصیف فیزیکی نشت مایعات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای غدد برونریز اصطلاح «غدة خارجية الإفراز» و برای توصیف فیزیکی مایع ترشحشده تعبیر «افرازي» یا «مرشح» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و مصوب فارسی اصیل برای این عبارت، واژگانی چون «برونریز» (در زیستشناسی) و «تراوا» یا «نشتکننده» (در فیزیک و گیاهپزشکی) هستند که از مصدر فارسی تراویدن ریشه گرفتهاند.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح کاملاً توصیفی، علمی و طبیعی است؛ بنابراین نماد آیینی، اسطورهای یا گرافیکی خاصی ندارد، اما در نمادشناسی فیزیولوژیک نشانه تعامل فعال بافت با محیط بیرونی است.
جمعبندی و توضیح کامل بخارج تراوش کننده
عبارت «بخارج تراوش کننده» یک ترکیب وصفی علمی و کاربردی در زبان فارسی است که بیشتر در علوم زیستی، پزشکی و گیاهپزشکی مورد استفاده قرار میگیرد. این اصطلاح برای توصیف بافتها، سلولها یا غددی (مانند غدد عرق و بزاق) به کار میرود که مواد تولیدی یا پلاسما را به آرامی از منافذ خود عبور داده و به سطح اندام یا بیرون از بدن هدایت میکنند.
در اصطلاحات مدرن پزشکی، این مفهوم دقیقاً معادل واژه «برونریز» (Exocrine) است و در نقطه مقابل غدد «درونریز» (Endocrine) قرار میگیرد که ترشحات خود را مستقیماً وارد خون میکنند. واژه تراوش در این ترکیب از مصدر پهلوی و اصیل فارسی «تراویدن» به معنی چکیدن و نفوذ تدریجی مایعات ریشه دارد.
این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد فراوانی دارد و به عنوان یک چالش ۱۵ حرفی شناخته میشود که پاسخ یا راهنمای آن معمولاً به واژههای کلیدی نظیر برونریز، تراوا یا نشتکننده اشاره دارد.