یعنی چه
شمردل در واژهنامههای کلاسیک به معنای جوانِ دلاور، چست و چالاک، تنومند و بلندبالا آمده است. این صفت علاوه بر انسان، برای توصیف شتر یا اسب تیزرو و خوشبنیه نیز به کار میرفته و نشاندهنده قوت و حسن ترکیب است.
تلفظ
این کلمه به صورت شَمَردَل (Šamardal) تلفظ میشود؛ دارای پنج حرف و حرکات فتح در شین، میم و دال و سکون در راء و لام است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و معمولاً با راهنماهای «جوان چابک»، «بلندقامت و خوشسیما» یا «شتر تیزرو» طراحی میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن میتوان از معادلهایی چون swift (تیزرو)، agile (چالاک) یا sturdy young man (جوان تنومند و قویهیکل) استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزینِ فارسی معیار امروزی برای این کلمه شامل: چست و چابک، تیزرو، تنومند، بلندقامت و دلاور هستند.
در قرآن
واژه «شمردل» هیچگونه کاربرد و سابقهای در متن قرآن کریم ندارد و اصطلاحی قرآنی به شمار نمیرود.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و شعر جاهلی و اموی، این واژه نماد و مظهر جوانی پرشور، قدرت بدنی، چابکی و هیبت بوده و بیشتر برای ستایش اسبها و شترهای اصیلِ تیزرو یا مردان جنگی دلاور به کار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل شمردل
واژهٔ «شَمَردَل» یک صفت کهن ادبی است که در لغتنامههای معتبر فارسی (مانند دهخدا و معین) به معنای جوانِ چابک، چالاک، تنومند و بلندبالا ثبت شده است. این واژه که ریشه در زبان عربی دارد، علاوه بر انسان، در توصیف حیوانات تیزرو مانند شتر و اسب خوشسیما و باقوت نیز کاربرد داشته است.
اگرچه این کلمه در زبان فارسی معیارِ امروز کاربرد رایجی ندارد، اما در متون نظم و نثر کلاسیک و همچنین در ادبیات دوره اموی (به عنوان صفت یا نام شاعران آن دوره) به وفور دیده میشود. لازم به ذکر است که این کلمه از نظر ریشهشناسی هیچ ارتباطی با فعل «شمردن» ندارد و صرفاً شباهت ظاهری دارند.