یعنی چه
صبوری یعنی در کار تعجیل نکردن، خویشتنداری، و شکیبایی در برابر مشکلات، سختیها یا دوری از معشوق. این واژه حاصلمصدر یا اسم مصدر از «صبور» است.
مترادف
واژههایی مانند بردباری و شکیبایی نزدیکترین معنا را به صبوری دارند.
متضاد
در برابر صبوری، واژههایی قرار میگیرند که نشاندهنده کمطاقتی و عدم تحمل هستند.
تلفظ
این واژه به صورت صَبوری (ṣabūrī) تلفظ میشود.
در جدول
کلمه «صبوری» دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای سؤالاتی نظیر بردباری یا شکیبایی در جدول به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی صبوری نشاندهنده ظرفیت تحمل و پایداری هستند.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «ص ب ر» واژههای متعددی برای این مفهوم ساخته شده است.
به فارسی
برگردان اصیل و خالص این واژه در زبان فارسی «شکیبایی» و «بردباری» است که ریشه در پهلوی و زبانهای کهن ایرانی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل صبوری
صبوری یکی از فضیلتهای اخلاقی و انسانی است که به معنای ایستادگی و آرامش در برابر رنجها و ناملایمات زندگی است. این واژه از ریشه عربی «ص-ب-ر» گرفته شده اما با ساختار و پسوند مصدری فارسی ترکیب شده است تا مفهومی عمیق از پایداری و بلوغ درونی را منتقل کند.
در فرهنگ و ادبیات ما، حضرت ایوب (ع) به دلیل تحمل مصائب سنگین، برترین نماد انسانی صبوری به شمار میرود. همچنین در طبیعت، گیاه کاکتوس و حیواناتی مانند شتر به عنوان مظهر پایداری در شرایط سخت شناخته میشوند. اگرچه خود واژه «صبوری» با این ساختار فارسی در قرآن نیامده، اما ریشه آن یعنی «صبر» بیش از ۱۰۰ بار در آیات الهی تکرار شده و بر اهمیت آن تأکید شده است.