یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح توصیفی و تاریخی در پزشکی سنتی و زبان عامیانه است که به بیماری نقرس اشاره دارد. در گذشته به دلیل سبک زندگی مجلل، مصرف مداوم گوشت قرمز و بیتحرکی در میان طبقه مرفه، این بیماری به ثروتمندان منتسب میشد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «بیماریِ اَغنیا» است که در آن واژه اغنیا جمع تکسیر «غنی» به معنی ثروتمندان میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع و راهنماهای حل جدول، این عبارت معمولاً به عنوان کلید برای رسیدن به واژه «نقرس» یا معادلهای قدیمی آن مانند «داءالملوک» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه رسمی پزشکی برای این بیماری Gout است، اما در متون تاریخی از اصطلاحاتی چون بیماری پادشاهان نیز استفاده شده است.
به عربی
در طب سنتی عربی و زبان معاصر، این بیماری با نام نقرس یا داءالملوک شناخته میشود که بازتابدهنده همان مفهوم تجملگرایی است.
به فارسی
در زبان فارسی معادل مستقیم و علمی این اصطلاح، بیماری «نقرس» است. در متون طب سنتی فارسی گاهی از آن با نامهای داءالملوک یا مرضالملوک نیز یاد شده است.
در قرآن
خودِ ترکیب «بیماری اغنیا» هیچگونه کاربرد مستقیم یا غیرمستقیمی در قرآن ندارد. با این حال، کلمه «أَغْنِیَاء» (به معنی ثروتمندان) چندین بار در قرآن آمده است، مانند آیه ۲۷۳ سوره بقره که به مناعت طبع نیازمندان اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، این اصطلاح نمادی از عواقب جسمانی پرخوری، مصرف مفرط گوشت قرمز، و تنپروری است و به عنوان کنایهای برای نکوهش سبک زندگی مجلل و بدون تحرک به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بیماری اغنیا
عبارت «بیماری اغنیا» یک اصطلاح کنایهای، عامیانه و تاریخی در زبان فارسی و تاریخ پزشکی است که به طور دقیق به بیماری نقرس (Gout) اشاره دارد. این بیماری نوعی آرتریت و التهاب دردناک مفاصل است که در اثر بالا رفتن میزان اسید اوریک در خون و رسوب کریستالهای آن در بافت مفاصل (بهویژه شست پا) ایجاد میشود.
علت این نامگذاری به باورهای پزشکی قدیم و سبک زندگی طبقات مختلف جامعه برمیگردد. در گذشته، تنها پادشاهان، اشراف و افراد متمول (اغنیا) توانایی مالی برای مصرف روزانه و مداوم گوشت قرمز، غذاهای چرب و افراط در خوشگذرانی را داشتند و به دلیل بیتحرکی، بیشتر به این بیماری مبتلا میشدند؛ در حالی که طبقات کمدرآمد به این نوع مواد غذایی دسترسی نداشتند.
امروزه اگرچه مشخص شده که نقرس زمینههای ژنتیکی نیز دارد و تنها مختص ثروتمندان نیست، اما این اصطلاح همچنان در ادبیات، فرهنگ عامه و جدول کلمات متقاطع به عنوان نمادی از رفاهزدگی، پرخوری و عواقب جسمی تجملگرایی به کار میرود و در متون کهن با نامهایی چون داءالملوک یا مرضالملوک ثبت شده است.