یعنی چه
ولایت تکوینی در اصطلاح کلامی و فلسفی، به معنای سرپرستی، تسلط و قدرت دخل و تصرف حقیقی و خارقالعاده در جهان هستی، قوانین طبیعت و موجودات عالم خارج است. این ولایت اصالتاً و بالذات مخصوص خداوند است و در مرتبه بعد، به اذن و اراده او به پیامبران، ائمه و انسانهای کامل اعطا میشود تا بتوانند کارهایی مانند معجزه یا کرامت انجام دهند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی «ولایت» (به کسر یا فتح واو) و «تکوینی» تشکیل شده است و در زبان فارسی به صورت وصفی تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این اصطلاح در جدول، خود واژه «ولایت تکوینی» با ۱۱ حرف است. همچنین ممکن است به عنوان پاسخِ پرسشهایی چون «تصرف حقیقی در آفرینش» یا «اقتدار وجودی اولیای خدا» بیاید.
به انگلیسی
در متون فلسفی و کلامی معاصر، برای انتقال مفاهیم دقیق این اصطلاح از ترکیباتی که به جنبههای وجودشناختی (Ontological) یا کیهانی (Cosmic) اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در کلام و فلسفه اسلامی دارد و در زبان عربی دقیقاً به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این اصطلاح شامل «ولایت حقیقی»، «تصرف تکوینی»، «سلطنت تکوینی» و «سرپرستی عینی بر موجودات» است که نشاندهنده تسلط واقعی و غیرامور اعتباری بر کائنات است.
در قرآن
عین ترکیب وصفی «ولایت تکوینی» در قرآن نیامده است؛ اما مفهوم آن در دو سطح مطرح است: اول ولایت مطلقه و حقیقی خدا بر خلق (مانند آیه ۴۴ سوره کهف: هُنَالِكَ الْوَلَايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ)، و دوم ولایت تکوینی اولیای خدا به اذن الهی که مظهر آن معجزات پیامبران است، مانند زنده کردن مردگان توسط حضرت عیسی (ع) در آیه ۴۹ سوره آلعمران (...وَأُحْيِي الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ...).
نماد چیست
ولایت تکوینی یک مفهوم نظری، عقلی و کلامی در دینپژوهی است و فاقد نماد تصویری یا فیزیکی استاندارد است؛ اگرچه در ادبیات دینی، وقوع «معجزه» یا وجود «انسان کامل» به عنوان مظاهر عملی و عینی آن شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ولایت تکوینى
ولایت تکوینی یکی از مباحث عمیق در کلام، عرفان و فلسفه اسلامی است که به رابطه تسلط و سرپرستی حقیقی بر نظام آفرینش اشاره دارد. واژه «ولایت» از ریشه (و-ل-ی) به معنای قرب و سرپرستی و «تکوین» از ریشه (ک-و-ن) به معنای ایجاد و هستیبخشی است. بر خلاف ولایت تشریعی که ناظر بر قانونگذاری، تشریع احکام و هدایت تشریعی جامعه است و انسانها در پذیرش یا رد آن مختارند، ولایت تکوینی از سنخ اقتدار تکوینی و عینی بر موجودات و قوانین طبیعت است.
این ولایت به صورت اصیل و بالذات منحصراً متعلق به خداوند متعال است، چرا که او خالق و مدبر حقیقی جهان هستی است. با این حال، بر اساس آموزههای اسلامی، خداوند مرتبهای از این ولایت و قدرت تصرف در کائنات را به صورت عرضی و به اذن خود به پیامبران، ائمه اطهار و انسانهای کامل عطا میکند. ظهور و بروز عینی این ولایت تکوینی در جهان مادی، خود را در قالب معجزات، کرامات و کارهای خارقالعاده اولیای الهی نشان میدهد، مانند شفای بیماران صعبالعلاج یا زنده کردن مردگان که همگی به اراده و اذن الهی صورت میگیرند.