یعنی چه
واژهٔ ذکران در زبان فارسی و عربی به عنوان شکل جمع یا مثنی برای کلمهٔ «ذَکَر» به کار میرود و اشاره به جنس مرد، نران و ذکور در برابر اناث (زنان و مادگان) دارد.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی غالباً به صورت ذُکْران (Zokrān) به عنوان جمع ذَکَر تلفظ میشود، اگرچه در ساختار مثنای عربی به صورت ذِکران یا ذَکران نیز ضبط شده است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش مردان یا نران با کلمهٔ ۵ حرفی، «ذکران» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم ذکران در زبان انگلیسی از واژگان مربوط به جنس مذکر استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشهٔ عربی دارد و در این زبان هم به صورت جمع (مردان) و هم در حالت مثنی (دو مرد) کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این کلمه شامل مردان، نران و نرینگان است که در برابر زنان و مادگان قرار میگیرد.
در قرآن
این واژه عینا در قرآن کریم در سورهٔ شعراء آیه ۱۶۵ در داستان حضرت لوط آمده است که به معنای مردان و جنس مذکر از میان جهانیان است.
نماد چیست
ذکران به عنوان یک ساختار زبانی نماد فرهنگی خاصی ندارد، اما در متون کهن و ادبی به عنوان نماد جنس نر، مردانگی و در تقابل با اناث برای بیان زوجیت و دوگانگی خلقت استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل ذکران
واژهٔ «ذکران» یک کلمهٔ ۵ حرفی با ریشهٔ عربی (از ریشهٔ ذ-ک-ر) است که وارد زبان فارسی شده و به عنوان صیغهٔ جمع برای کلمهٔ «ذَکَر» به کار میرود. معنای اصیل و دقیق این واژه «مردان»، «نران» و «موجودات نرینه» است که در دایرهٔ لغات متقاطع و جدولها نیز کاربرد زیادی دارد و متضاد آن کلماتی چون اناث و نسوان هستند.
این کلمه علاوه بر کاربرد در لغتنامههای کهن فارسی، وجههٔ قرآنی نیز دارد و به صراحت در آیه ۱۶۵ سورهٔ شعراء به معنی جنس مذکر به کار رفته است. در متون ادبی، ذکران در کنار اناث برای نشان دادن تفاوتهای جنسیتی و نظام زوجیت در آفرینش مورد استفاده قرار میگیرد.