یعنی چه
واژه جاویدان به صفت یا قیدی اشاره دارد که برای توصیف مفاهیم بیتغییر، ماندگار و فراتر از زمان به کار میرود. این کلمه نشاندهنده اصالت، بقا و نفی هرگونه نابودی و فناپذیری است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی با کشش آواها در بخشهای «جا»، «وی» و «دان» همراه است و ریشه در گویشهای اصیل ایرانی دارد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای کلمه جاویدان پاسخهایی چون ابدی، سرمد، خالد و ماندگار رایج است؛ اما عبارت درخواستی دقیقاً ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، از واژگانی که مفهوم بیمرگی و فراتر از زمان بودن را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عرب، واژگان خالد و ابدی دقیقترین همپوشانی معنایی را با جاویدان فارسی دارند.
به ترکی
واژه اول به مفهوم عدم فناپذیری و واژه دوم که وامواژه است به استمرار زمانی اشاره دارد.
به فارسی
در زبان فارسی سره و متون کهن، واژههایی مانند مانا و پایا بهترین جایگزینها برای توصیف مفاهیم پایدار و بیزوال به شمار میروند.
نماد چیست
در فرهنگ، اساطیر و ادبیات ایران، جاویدان بودن با نمادهایی چون پرنده ققنوس (که از خاکستر خود برمیخیزد)، گیاه هوم، و چشمه آب حیات پیوند خورده است و نمادی از حقیقت لایزال محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل معنی جاویدان
واژه «جاویدان» یکی از اصیلترین و زیباترین واژگان زبان فارسی است که ریشه در دوران پارسی میانه (پهلوی) دارد و از واژه اوستایی «یَوئِیتت» به معنای ابدیت سرچشمه میگیرد. این واژه از نظر معنایی بر هر چیز پاینده، همیشگی و زوالناپذیر دلالت دارد که گذر زمان تاثیری بر فرسایش یا نابودی آن نمیگذارد.
در ادبیات و عرفان ایرانی، جاویدان بودن صفت بارز حقتعالی، روح انسانی و عشق حقیقی تلقی میشود. اگرچه خود این واژه در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم عمیق آن در قالب واژههایی چون «خالدین» و «الخلد» برای توصیف جهان آخرت و پاداشهای الهی به کرات مورد استفاده قرار گرفته است.