یعنی چه
این واژه به حالت سنگینوزن بودن و تنومندی اشاره دارد. در طب سنتی نیز به احساس سنگینی، سستی و کرختی بدن به دلیل بیماری یا کهولت سن، گرانجسمی میگفتند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب از دو بخش «گِران» (به معنی سنگین) و «جِسمی» (منسوب به جسم) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «گران جسمی» با ۸ حرف است. واژههای هممعنی مانند گرانتنی نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به متن، در مفاهیم فیزیکی از واژههای مربوط به جرم بالا و در مفاهیم زیستی از اصطلاحات تنومندی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهایی استفاده میشود که به بزرگی جثه یا سنگینی وزن بدن اشاره دارند.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزین فارسی این واژه شامل سنگینجسم، گرانتنی، پرجرمی و وزینی هستند که ویژگی مادی یا بدنی را میرسانند.
در قرآن
ترکیب فارسی «گرانجسمی» در قرآن وجود ندارد. با این حال، واژه عربی «جسم» به صورت جمع (أَجْسَامُهُمْ) دو بار در قرآن (آیه ۲۰۴ سوره بقره و آیه ۴ سوره منافقون) برای توصیف جثه بزرگ و تنومند انسانها به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، این واژه لزوماً جنبه فیزیکی ندارد بلکه میتواند نمادی از سنگینی روح، تعلقات مادی، وقار یا فشار و کرختی درونی باشد. در علوم نیز نمادی از چگالی و جرم بالا است.
جمعبندی و توضیح کامل گران جسمی
واژه «گرانجسمی» یک ترکیب وصفی و مصدر جعلی در زبان فارسی است که از دو جزء «گران» (به معنی سنگین در پارسی میانه) و «جسم» (وامواژه عربی) به همراه یای مصدری شکل گرفته است. این کلمه در فرهنگهای لغت شاخص به عنوان یک مدخل مستقل و اصیل ثبت نشده، بلکه معنای آن مستقیماً از ترکیب اجزای آن به دست میآید که دلالت بر سنگینوزنی، داشتن جثه بزرگ و عظیمالجثگی دارد.
کاربرد این واژه هم در متون کهن پزشکی برای توصیف حالت کرختی، سستی و سنگینی بدن ناشی از بیماری یا سن بالا بوده است و هم در ادبیات علمی و استعاری برای اشاره به اجسام پرجرم یا سنگینی وجودی کاربرد دارد. در زبان جدول، این عبارت دقیقاً یک پاسخ ۸ حرفی را تشکیل میدهد.