معنی
خشم در زبان فارسی به عنوان یک واکنش عاطفی و روانی شدید در برابر ناکامی، بیعدالتی یا آزار تعریف میشود که معمولاً با برانگیختگی فیزیولوژیکی و دگرگونی حال همراه است.
یعنی چه
این واژه نشاندهنده حالتی است که در آن فرد کنترل آرامش خود را از دست داده و در برابر محرکهای آزاردهنده بیرونی یا درونی، واکنش تند دفاعی یا تهاجمی نشان میدهد.
مترادف
واژههای فوق در متون کهن و معاصر به عنوان هممعنی این کلمه به کار میروند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده حالات آرامش روحی و فروخوردن حالت برآشفتگی هستند.
هم خانواده
در زبان فارسی مشتقات و صفات ساخته شده از این ریشه به عنوان کلمات همریشه شناخته میشوند.
ریشه
این واژه ریشه بسیار کهنی در زبانهای ایرانی دارد. در اساطیر زرتشتی و اوستا، «ائشم» نام دیو خشم، غضب و شهوت بوده است.
جمله سازی
در جدول
کلمه خشم در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با تعداد ۳ حرف خواسته میشود.
به انگلیسی
بسته به میزان و شدت این حالت روحی، معادلهای متفاوتی در زبان انگلیسی برای آن وجود دارد.
جمعبندی و توضیح کامل خشم
واژه «خشم» یکی از کلمات اصیل، کهن و پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشههای آن به دوران باستان و زبانهای اوستایی و پهلوی بازمیگردد. این کلمه بیانگر یک حالت هیجانی و روانی شدید است که معمولاً در پاسخی دفاعی به تهدیدها، بیعدالتیها یا ناکامیها بروز میکند. در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی، خشم غالباً با نمادهایی چون آتش، سرخی و فوران توصیف شده و مهار آن تحت عنوان «کظم غیظ» یا بردباری (حلم) بسیار ستوده شده است.
در نظامهای نمادین قدیمی، سیاره مریخ (بهرام) به دلیل رنگ سرخ خود مظهر این حالت تلقی میشد، در حالی که روانشناسی مدرن نیز رنگ قرمز تند را نماد بصری آن میداند. در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک پاسخ دقیق سه حرفی شناخته میشود و معادلهای عربی آن مانند غضب و غیظ نیز در متون مذهبی و قرآنی کاربرد گستردهای دارند.