یعنی چه
حُضّار در اصل جمع مکسر واژه «حاضر» است و به افرادی اطلاق میشود که در یک مکان، جلسه، سخنرانی یا تئاتر گرد هم آمدهاند تا برنامهای را تماشا کنند یا به آن گوش فرا دهند.
مترادف
این کلمات همگی برای اشاره به گروهی از افراد که در یک فضا یا رویداد حضور دارند استفاده میشوند.
متضاد
واژههایی که نشاندهنده افرادی هستند که در محل یا جلسه مورد نظر حضور ندارند.
تلفظ
این واژه با ضمه روی حرف اول (ح) و تشدید روی حرف دوم (ض) به صورت حُضّار تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه حضار دقیقاً ۴ حرف دارد و معمولاً به عنوان معادل حاضران یا تماشاگران خواسته میشود.
به انگلیسی
بسته به نوع رویداد، از واژههای متفاوتی در انگلیسی استفاده میشود؛ برای همایشها Attendees و برای تئاتر یا سخنرانی Audience مناسبتر است.
به عربی
اگرچه حضار خود ریشه عربی دارد، اما در عربی معاصر برای اشاره به جمعیت حاضر بیشتر از واژههای الحضور یا الجمهور استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه، واژههای «حاضران» و «باشندگان» هستند که به زیبایی مفهوم را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل حضار
واژه «حضار» یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه «حضر» است که وارد زبان فارسی شده و به طور گسترده در متون رسمی، ادبی و محاورهای به کار میرود. این کلمه به مجموعهای از افراد اشاره دارد که در یک زمان و مکان مشخص مانند همایش، تئاتر، دادگاه یا سخنرانی گرد هم آمدهاند تا به عنوان شنونده یا بیننده در آن رویداد شرکت کنند.
از نظر ساختاری، این کلمه ۴ حرفی است و در ادبیات فارسی نمادی از مجمع، مجلس و مخاطبان یک خطابه یا هنرپیشه به شمار میرود. گرچه ریشه این کلمه در قرآن کریم به کار رفته، اما خود ساختار کلمه «حضار» در متن قرآن وجود ندارد و بیشتر یک اصطلاح کاربردی در زبان معاصر فارسی و عربی است.
در کاربردهای روزمره، شناخت مترادفهایی چون مستمعین و حاضران به درک بهتر جایگاه این واژه کمک میکند. این واژه فاقد هرگونه بار معنایی منفی یا عامیانه بوده و به عنوان یک کلمه محترمانه و دانشنامهای در تمامی سطوح زبانی مورد استفاده قرار میگیرد.