یعنی چه
المقربون در لغت به معنی کسانی است که به مقام قرب و نزدیکی رسیدهاند. در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این واژه به انسانهای بسیار صالح، پیشگامان در ایمان (سابقون) و فرشتگان بلندمرتبهای اطلاق میشود که به خاطر تقوا و عبودیت محض، منزلت و جایگاه ویژهای در پیشگاه الهی کسب کردهاند.
تلفظ
این کلمه با فتح م و ضم ق تلفظ نمیشود؛ بلکه تلفظ صحیح آن با ضمه روی میم، فتح قاف، تشدید و فتح راء است: [اَلْمُقَرْرَبُون].
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف (۸ حرفی) «المقربون» است. از گزینههای مشابه میتوان به مقربین یا نزدیکان اشاره کرد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، برای انتقال مفهوم المقربون معمولاً از عباراتی استفاده میشود که نشاندهندهٔ تقرب و عنایت ویژه الهی باشد.
به عربی
این کلمه خود واژهای عربی (اسم مفعول از باب تفعیل از ریشه ق-ر-ب) است. در ساختار نحوی عربی، شکل دیگر آن «المقربین» است و برای خویشاوندان از «الاقرباء» استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل «نزدیکان درگاه الهی»، «خاصان»، «برگزیدگان» و «گرامیشدگان» است که مفهوم قرب معنوی را میرسانند.
در قرآن
این کلمه ۴ بار در قرآن کریم آمده است. در سوره واقعه آیات ۱۰-۱۱ («وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ٭ أُولَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ») به بالاترین طبقه اهل بهشت اشاره دارد. همچنین در آیاتی دیگر برای توصیف ملائکه بلندمرتبه و نیز حضرت عیسی (ع) به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فرهنگ اسلامی، المقربون نماد انسانهای پیشگام در خیرات هستند که از ایمان مصلحتی فرسنگها فاصله دارند. آنها مظهر کمال روحی، پاکی مطلق و شهود حقایق هستی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل المقربون
واژه «المقربون» ریشه در مفاهیم عمیق قرآنی و عرفانی دارد و به گروهی از بندگان خالص و فرشتگان الهی اشاره میکند که به عالیترین مرتبه از منزلت معنوی دست یافتهاند. این قرب، مادی و مکانی نیست بلکه رتبهٔ رفیعی است که از طریق عبودیت محض، سبقت در ایمان و خلوص نیت حاصل میشود.
در ساختار لغوی، این کلمه اسم مفعول جمع از ریشه «ق-ر-ب» است و در متون دینی در کنار گروه «ابرار» (نیکوکاران) قرار میگیرد؛ با این تفاوت که المقربون در مرتبه و مقامی به مراتب بالاتر و خاصتر جای دارند و بر احوال دیگر بهشتیان شاهد و ناظرند.