یعنی چه
این واژه از ترکیب دو بخش «درشت» (بزرگ، ضخیم) و «خلقت» (آفرینش، بنیت و ظاهر) ساخته شده است و در اصطلاح به انسان یا موجودی اشاره دارد که جثه، اندام و استخوانبندی بزرگ و قویتر از حد معمول داشته باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف دال و راء (دُرُشت) و کسره روی خاء و قاف (خِلْقَت) صورت میگیرد.
در جدول
در مسابقات و جدولهای متقاطع، پاسخ این معما خودِ کلمه «درشت خلقت» (۸ حرف بدون احتساب فاصله) یا مترادفهای آن نظیر تنومند و سترگ است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف افراد یا موجودات درشتخلقت و تنومند از واژههایی مانند Heavily built یا Burly استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی عباراتی نظیر ضخم الجثة یا کلمات اصیلی مانند عَشَزَّن و عِفِتّان برای اشاره به این مفهوم کاربرد دارند.
به فارسی
معادلهای فصیح و رایج این واژه در زبان فارسی شامل تنومند، درشتهیکل، قویجثه، پرجثه و ستبر هستند که همگی ویژگی فیزیکی بزرگ بودن اندام را میرسانند.
در قرآن
عبارت ترکیبی «درشتخلقت» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است؛ با این حال، مفاهیم مشابهی که به قدرت بدنی و عظمت آفرینش موجودات یا اقوام (مانند عاد و ثمود) اشاره دارند، با تعابیری نظیر عظمت در خلقت یا آیات توصیفکننده خلقت شتر دیده میشوند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک صفت توصیفی فیزیکی، در ادبیات و زبان عامه معمولاً نمادی از نیرومندی، استواری، صلابت و گاهی خشونت یا سنگینی ظاهر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل درشت خلقت
واژه «درشتخلقت» یک صفت مرکب انضمامی در زبان فارسی است که از ترکیب یک واژه با ریشه پارسی میانه (درشت) و یک واژه با ریشه عربی (خلقت) پدید آمده است. این کلمه به طور دقیق برای توصیف انسانها، حیوانات یا موجوداتی به کار میرود که از نظر فیزیکی دارای استخوانبندی بزرگ، اندام تنومند و جثهای فراتر از حد معمول هستند.
اگرچه این واژه کاربرد نمادین یا اسطورهای ویژهای ندارد، اما در ادبیات فارسی همواره تداعیکننده مفاهیمی چون قدرت فیزیکی، هیبت و سرسختی بوده است. متضادهای آن کلماتی چون ریزاندام و نحیف هستند و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی نیز معادلهای دقیق لغوی برای آن وجود دارد.