یعنی چه
«تشابر» در لغت به معنی به هم نزدیک شدن دو گروه یا دو لشکر در میدان نبرد است؛ بهگونهای که فاصلهٔ بسیار کمی (به اندازه یک شِبر یا وجب) میان آنها باقی مانده و در آستانهٔ درگیری مماس و دستبهیقه قرار گرفته باشند.
تلفظ
این واژه به صورت فَتحه بر حرف اول (تَ)، شین ممدود (شا) و ضمه بر روی باء (بُ) یعنی تَشابُر تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ پنج حرفی جدول برای مفهوم نزدیک شدن دو لشکر در جنگ، واژه «تشابر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحاتی که به رویارویی بسیار نزدیک یا جنگ تنبهتن اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در عربی فصیح به معنای تقارب و کم شدن فاصله جبهههای جنگ به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این کلمه شامل عباراتی چون «نزدیکشدن در نبرد»، «رویارویی فیزیکی نزدیک» و «در هم گلاویز شدن لشکرها» است.
نماد چیست
در تحلیلهای ادبی و استعاری، تشابر نماد برخورد رودررو، نزدیک شدن به خط قرمز درگیری و به حد اقل رسیدن فاصله میان دو تفکر یا دو جبهه متخاصم است.
جمعبندی و توضیح کامل تشابر
واژه «تشابر» یک لغت عربی از ریشه ثلاثی «ش ب ر» (شِبر به معنی وجب) و بر وزن باب تفاعل است. علت نامگذاری لغوی آن این است که گویی میان دو خط جنگی تنها به اندازه یک وجب فاصله باقی مانده است. این کلمه در زبان فارسی امروز بسیار کمکاربرد است و بیشتر در متون کهن ادبی یا لغتنامههای تخصصی دیده میشود.
نکته مهم در بررسی این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با کلمات هموزن و آشناتری مثل «تشابه» (همانند بودن) یا «تشاجر» (نزاع لفظی) است؛ چرا که تشابر به طور خاص معنای مکانیکی و فیزیکی مماس شدن دو جبهه در آستانه نبرد تنبهتن را افاده میکند.