یعنی چه
این عبارت یک ترکیب توصیفی به معنای پناه بردن، کمک طلبیدن و یاری خواستن از ساحران و جادوگران است. معمولاً این عمل برای حل مشکلات به روشهای غیرطبیعی، غلبه بر رقیبان یا انجام امور ماورایی مرتبط با سحر و طلسم انجام میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [este’ānat az jādugarān] است که از دو بخش عربی (استعانت) و فارسی (از جادوگران) تشکیل شده است.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان راهنما برای پاسخهای طولانی ۱۷ حرفی یا مفاهیم مرتبط با داستانهای اساطیری و قرآنی (مانند اقدام فرعون) کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی استفاده میشود که دلالت بر کمک گرفتن یا مراجعه به جادوگران و ساحران دارند. واژه incantation به معنای خودِ وردزنی است و معادل مناسبی برای کل این ترکیب نیست.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم دقیقاً با استفاده از مصدر باب استفعال از ریشه (ع و ن) به همراه کلمه سحرة (جمع ساحر) بیان میشود.
به فارسی
معادلهای روان و خالصتر این ترکیب در زبان فارسی شامل عباراتی چون «یاریجویی از ساحران»، «مددخواهی از جادوگران» و «توسل به اهل طلسم» است. واژه استعانت ریشه عربی دارد و جادوگران یک واژه اصیل فارسی (برگرفته از ریشه پهلوی Yātūk) به همراه پسوند جمع است.
در قرآن
عین این ترکیب در متن آیات قرآن نیامده است، اما به عنوان یک عنوان تفسیری و موضوعی برای آیاتی (مانند آیات ۱۰۹ تا ۱۱۲ سوره اعراف) به کار میرود که ماجرای فرعون را روایت میکنند؛ فرعون برای مقابله با معجزات حضرت موسی (ع) و حفظ حکومت خود، از تمام جادوگران ماهر زمانه استعانت و یاری طلبید. در نگاه کلی قرآن، استعانت حقیقی تنها مخصوص خداوند است (إیاک نعبد و إیاک نستعین).
نماد چیست
در ادبیات اخلاقی، دینی و نمادین، این عبارت نشانه دستوپا زدن بیفایده در برابر حقیقت، نماد تکیه کردن بر قدرتهای پوشالی و غیرالهی، و مظهر خرافهگرایی و انحراف از مسیر عقلانیت و توکل به ذات حق تعالی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل استعانت از جادوگران
ترکیب «استعانت از جادوگران» یک عبارت اضافه (مصدر و متمم) است که از نظر لغوی به معنای یاری خواستن و مددخواهی از ساحران برای حل مشکلات یا انجام کارهای خارقالعاده از طریق سحر و طلسم است. این عبارت از ریشه عربی «عون» (به معنی کمک) و واژه فارسی «جادوگر» (با ریشه پهلوی) ساخته شده است.
در فرهنگ و متون دینی، این اصطلاح بیشتر به عنوان یک عنوان موضوعی و تفسیری برای رفتار فرعون در برابر حضرت موسی (ع) مطرح میشود؛ جایی که فرعون برای خنثی کردن معجزه الهی، به جادوگران متوسل شد. از این رو، در ادبیات نمادین، این کار مظهر توسل به باطل و تکیهگاههای ضعیف و پوشالی در برابر قدرت مطلق خداوندی است.
این عبارت دقیقاً دارای ۱۷ حرف است و در طراحی جداول کلمات متقاطع و لغتنامهها کاربرد موضوعی دارد. در نگاه اخلاقی نیز نشاندهنده رویگردانی از اسباب طبیعی و توکل الهی و پناه بردن به خرافات است.