یعنی چه
در اصطلاح به معنی پرستندهٔ ستارگان و اجرام آسمانی است. در کاربرد امروزی گاهی به صورت کنایهای و استعاری به افرادی گفته میشود که شیفتگی افراطی به سلبریتیها و ستارگان دنیای هنر و ورزش دارند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [setāre-parast] است که از دو بخش «ستاره» و «پرست» (بن مضارع از مصدر پرستیدن) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند صابئی، اخترپرست، عابدالنجوم و شیدپرست به عنوان پاسخ قرار میگیرند. پاسخ خود واژه نیز ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
در بافتهای تاریخی و ادیان باستان از واژههای Star-worshipper یا Astrolater استفاده میشود، در حالی که در روانشناسی و جامعهشناسی مدرن معادل استعاری آن Celebrity worshipper است.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل «اخترپرست» و «شیدپرست» است. در معنای مدرن و مثبتتر، گاهی از واژه «ستارهدوست» نیز استفاده میشود.
در قرآن
خودِ واژهٔ «ستارهپرست» به صورت مستقیم در متن عربی قرآن نیامده است، اما مفهوم آن در قالب نقد ستارهپرستی در داستان محاجه حضرت ابراهیم (ع) در سوره انعام (آیات ۷۶ تا ۷۸) و همچنین ذکر گروه «صابئین» در سورههای بقره، مائده و حج آمده است که مفسران آنها را مروجان یا پیروان این آیین در باستان میدانند.
نماد چیست
در تاریخ ادیان، نماد آسترولاتری (پرستش مظاهر طبیعت و اجرام کیهانی) و شرک است. در فرهنگ و ادبیات امروز، نماد بتسازی از انسانها، سلبریتیها و دلبستگیهای سطحی جامعه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ستاره پرست
واژه «ستارهپرست» یک صفت مرکب فاعلی اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو جزء «ستاره» (ریشه ایرانی باستان) و «پرست» (از مصدر پرستیدن) ساخته شده است. این واژه در طول تاریخ به کسانی اطلاق میشده که برای اجرام آسمانی قدرت تدبیر قائل بوده و آنها را عبادت میکردند؛ پدیدهای که در فرهنگ اسلامی با نام صابئان باستان و در قرآن با داستان محاجه حضرت ابراهیم (ع) گره خورده است.
در کاربردهای معاصر و ادبیات اجتماعی، این واژه تغییر ماهیت داده و بیشتر به عنوان یک کنایه یا استعاره به کار میرود. امروزه به کسی که به شکلی افراطی شیفته، دلبسته و پیرو کورکورانه سلبریتیها و افراد مشهور (ستارگان جامعه) است، در اصطلاح ستارهپرست یا سلبریتیپرست گفته میشود که نشاندهنده پدیده بتسازی مدرن در جوامع است.