یعنی چه
این عبارت ترکیبی از دو کلمه عربی «أضل» (صفت تفضیلی به معنای گمراهتر) و «سبیلاً» (به معنای از نظر راه و مسیر) است و به کسی اشاره دارد که به شدت از مسیر حقیقت منحرف و سرگردان شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب قرآنی به صورت «اَضَلَّ سَبیلا» در حالت نصبی یا «اَضَلُّ سَبیلاً» در حالت مرفوعی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان پاسخ برای طراحانی که کلمهای ۸ حرفی با معنای «گمراهتر در مسیر» یا «دورتر از حق» میخواهند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآن، این اصطلاح معمولاً با عباراتی توصیف میشود که شدت انحراف از یک مسیر مشخص را نشان میدهند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است. تعابیری مانند أبعد عن الهدى برای توضیح معنای تفضیلی آن در لغتنامههای عربی به کار میروند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب در متون شامل «گمراهتر در راه»، «دورتر از حق»، «منحرفتر» و «سرگردانتر» است که اوج دوری از حقیقت را میرساند.
در قرآن
این تعبیر در آیاتی مانند آیه ۴۴ سوره فرقان («بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا») برای توصیف کسانی آمده که از چهارپایان نیز گمراهترند. همچنین در سوره اسراء آیه ۷۲ برای توصیف انسانهای بیهدایت در آخرت به کار رفته است.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح مفهومی است و نماد فیزیکی ندارد، اما در فرهنگ دینی نماد اوج سرگردانی عقلی، سقوط اخلاقی و از دست دادن کامل قدرت تشخیص حق از باطل به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اضل سبيلا
عبارت «أضل سبيلا» یکی از تعابیر تکاندهنده در ادبیات قرآنی است که شدت انحراف فکری و عملی انسان را به تصویر میکشد. این ترکیب از صفات تفضیلی ساخته شده تا نشان دهد گمراهی همواره درجه یکسانی ندارد و برخی انسانها به دلیل لجاجت و غفلت، در مسیر نادرست چنان پیش میروند که حتی از چهارپایان نیز سرگردانتر و بیهدفتر میشوند.
در کاربردهای زبان فارسی و متون دینی، این اصطلاح برای توصیف وضعیت کسانی به کار میرود که تمام چراغهای هدایت، عقلانیت و وجدان را پشت سر گذاشته و در تاریکی مطلق جهل قدم برمیدارند. شناخت این مفهوم به درک بهتر هشدارهای اخلاقی و تربیتی متون اسلامی کمک میکند.