یعنی چه
باب المکاره یک ترکیب اضافه عربی است. «باب» به معنی در یا فصل کتاب، و «المکاره» جمع مکروه به معنی سختیها و کارهای ناخوشایند است. در اصطلاح دینی، به اعمال و تکالیف سختی اشاره دارد که انجامشان بر نفس انسان سنگین است اما پاداش الهی دارد.
تلفظ
این ترکیب در زبان عربی به صورت بـابُ الْـمَـکـارِه (با ضمه ب در باب و فتح م و ک در المکاره) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «باب المکاره» با ۱۰ حرف است و به عنوان کنایه از سرآغاز مصائب یا تکالیف شاق به کار میرود.
به انگلیسی
در ترجمه انگلیسی این اصطلاح، بسته به متن، از عباراتی که نشاندهنده ورود به سختیها یا وظایف دشوار مذهبی است استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب شامل «درِ ناگواریها»، «دروازه سختیها» و «فصل مشقات و تکالیف سنگین» است.
در قرآن
عبارت «باب المکاره» به صورت مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده است، اما ریشه عربی آن یعنی «ک ر ه» در قالب کلماتی مانند «کُره» (مانند آیه ۲۱۶ سوره بقره) به معنی ناخوشایندی و سختی به کار رفته است. مفهوم آن در احادیث نبوی و ادعیه (مانند دعای هفتم صحیفه سجادیه به صورت عقد المکاره) حضور پررنگی دارد.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و اخلاق اسلامی نمادِ عبور از فیلتر سختیها برای رسیدن به کمال است؛ چرا که بر اساس احادیث، بهشت در میان ناگواریها و اعمال ناخوشایند برای نفس (مکارِه) محفوف و پوشیده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل باب المکاره
اصطلاح «باب المکاره» یک ترکیب عربی به معنای «درِ ناگواریها و سختیها» است که در متون حدیثی، فقهی و ادعیه اسلامی کاربرد دارد. این عبارت کنایه از سرآغاز ورود به شداید، تکالیف سنگین دینی و امتحانات الهی است که ظاهر آنها برای نفس انسان ناخوشایند و ملالآور است، اما باطن و نتیجه آنها تکامل روحی و ثواب اخروی است.
در فرهنگ اسلامی، این مفهوم معمولاً در مقابل «شهوات» (خواستههای آسان و لذتبخش نفس) قرار میگیرد. بر اساس حدیث مشهور نبوی، مسیر رسیدن به بهشت از میان همین مکاره و سختیها میگذرد، در حالی که مسیر دوزخ با شهوات هموار شده است. همچنین مفاهیم مشابهی از این ریشه در دعاهای معروفی چون صحیفه سجادیه (عقد المکاره) برای اشاره به گرههای کور مشکلات زندگی دیده میشود.