یعنی چه
واژه نصره (یا نُصرة) در لغت به معنای دستگیری، یاری رساندن و غلبه یافتن بر سختیها یا دشمنان است. همچنین در قالب فعل (نَصَرَهُ) به معنای «او را یاری کرد» به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بسته به کاربرد به دو صورت تلفظ میشود: در حالت اسم مصدر به صورت «نُصرَة» و در حالت فعلی به صورت «نَصَرَهُ» خوانده میشود.
در جدول
پاسخ متداول برای این واژه در جدول کلمات متقاطع، خود واژه «نصره» با ۴ حرف یا معادلهای آن مانند «یاری» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از واژههای متفاوتی برای رساندن مفهوم یاری و پیروزی استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه کاملاً عربی دارد و در زبان مبدأ به عنوان اسم مصدر یا ساختار فعلی برای کمک و ظفر به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان این واژه در زبان فارسی شامل دستگیری، کمک، مداومت در یاری و پیروزی بر خصم است.
در قرآن
ریشه این کلمه ۱۴۳ بار در قرآن تکرار شده است. خود ساختار «نَصَرَهُ» (او را یاری کرد) یا «بِنَصْرِهِ» (به یاری خود) مانند آیه ۶۲ سوره انفال به امداد الهی اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات سنتی، این واژه نماد رحمت خداوند و پیروزی نهایی حق بر باطل است؛ مانند بارانی تام که زمین مرده را نجات میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل نصره
واژه «نصره» ریشهای کاملاً عربی (ن-ص-ر) دارد و مفهوم مرکزی آن حول محور یاری رساندن، پشتیبانی و دست یافتن به پیروزی شکل گرفته است. این کلمه در متون لغوی معتبر هم به عنوان اسم مصدر (نُصرة) به معنی مددکاری و هم به عنوان فعل ماضی (نَصَرَهُ) به معنی «او را یاری داد» مورد بررسی قرار میگیرد.
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، این واژه جایگاه ویژهای دارد و یادآور مفهوم «امداد غیبی» و غلبه نهایی خیر بر شر است. عبارت تاریخی و دعایی «عزّ نصره» که بر روی سکهها و کتیبههای قدیمی نقش میبسته، نمونهای از کاربرد نمادین آن برای آرزوی پیروزی و عزت است.
به طور کلی، متضاد اصلی این واژه «خذلان» به معنای رها کردن و تنها گذاشتن است؛ از این رو نصره پیوندی عمیق با وفاداری، حمایت مستمر و نجات از سختیها دارد.