یعنی چه
این عبارت در زبان و ادبیات فارسی به معنای به کار گرفتن حس لامسه، دست کشیدن بر روی یک جسم، یا ممارست و مالیدن دست بر چیزی است. در کاربردهای ثانویه و کنایی نیز به معنای مصافحه کردن (دست دادن) یا آغاز کردن و پرداختن به کاری به کار میرود.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت فتحهی دال و سکون سین و تاء در کلمه اول، و ضمِ سین و فتحهی دال در کلمه دوم است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس تعداد حروف، خود واژه «دست سودن» با ۷ حرف یا معادلهای آن نظیر لمس و بسودن است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن و میزان ملایمت تماس، از این افعال استفاده میشود.
به عربی
این واژگان در زبان عربی دقیقترین معادلهای فیزیکی و مفهومی برای فعل دست سودن هستند.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج فارسی این واژه شامل بساویدن، پسودن، مالیدن و دست زدن هستند که همگی بر به کارگیری قوه لامسه دلالت دارند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و نمادشناسی، دست سودن به عنوان ابزاری برای گذر از یقین ذهنی به یقین حسی شناخته میشود. این فعل کنایه از تجربه مستقیم و ملموس حقیقت به جای اکتفا به شنیدهها و استدلالهای صرفِ عقلی است.
جمعبندی و توضیح کامل دست سودن
عبارت «دست سودن» یک ترکیب فعلی کهن و فصیح در زبان فارسی است که از دو بخش «دست» (با ریشه پارسی میانه dast) و «سودن» (از ریشه پهلوی sūtan به معنی ساییدن و تماس دادن) تشکیل شده است. معنای نخستین و مادی آن، به کار گرفتن حس لامسه و مالیدن دست بر سطوح برای درک ماهیت فیزیکی اشیاء است که در متون کلاسیک نظیر اشعار نظامی گنجوی و فردوسی به چشم میخورد.
این واژه افزون بر دلالتهای مادی، در بستر ادبیات عرفانی ارزش نمادین بالایی دارد و نماینده کوشش انسان برای لمس عینی حقیقت و رسیدن به شهود مستقیم است. معادلهای بینالمللی آن در زبانهای انگلیسی و عربی به خوبی مفاهیمی چون Touch و لمس را بازتاب میدهند و در ساختار جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک عبارت اصیل ۷ حرفی کاربرد دارد.