یعنی چه
این عبارت به بلندهمتی، خویشتنداری و مناعت طبع گروهی از مسلمانان صدر اسلام (اصحاب صفه) اشاره دارد که با وجود فقر مادی مطلق، هرگز دست نیاز به سوی کسی دراز نکردند و آبروی خود را حفظ نمودند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «عِزّتِ نَفسِ اَصحابِ صُفّه» است که از دو بخش «عزت نفس» (احساس ارزشمندی) و «اصحاب صفه» (یاران ساکن در صفه مسجدالنبی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مفهوم بلند اسلامی به عنوان مظهر فقر آبرومندانه، خود کلمه «عزت نفس اصحاب صفه» با ۱۴ حرف یا واژههایی چون مناعت طبع و تعفف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم معنوی و تاریخی از ترکیباتی که نشاندهنده کرامت روحی و عزت نفس یاران صفه است استفاده میشود.
به عربی
در متون عربی و اسلامی، از واژه «عزة نفس» یا «تعفف» (خویشتنداری و پاکدامنی از تکدیگری) برای توصیف حالت روحی این گروه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این ترکیب شامل کرامت درونی، عزت معنوی، بینیازی روحی، زهد همراه با کرامت، شرافت ایمانی و مناعت طبع عالی میباشند.
در قرآن
اگرچه خود این عبارت ترکیبی در قرآن نیامده، اما رفتار و عزت نفس آنها دقیقاً در آیه ۲۷۳ سوره بقره ستایش شده است: «یَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِیَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ»؛ شخص بیخبر، آنها را به خاطر خویشتنداری و تعفف، توانگر میپندارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات اسلامی، اصحاب صفه و عزت نفس آنان نماد و الگوی عینی این مفهوم است که فقر مادی و تنگدستی هرگز نباید سد راه عزت اخلاقی، شرف انسانی و مناعت طبع شود.
جمعبندی و توضیح کامل عزت نفس اصحاب صفه
عبارت «عزت نفس اصحاب صفه» یک اصطلاح ترکیبی در ادبیات دینی، تاریخی و اخلاقی اسلام است. این مفهوم از کنار هم قرار گرفتن دو واژه مستقل ساخته شده است: «عزت نفس» که دلالت بر احساس کرامت و ارزشمندی درونی دارد و «اصحاب صفه» که گروهی از یاران بسیار فقیر و مهاجر پیامبر اکرم (ص) در مدینه بودند که به دلیل نداشتن سرپناه، بر روی سکوی سایهباندار مسجدالنبی زندگی میکردند.
این ترکیب معنایی عملاً به خویشتنداری شدید، مناعت طبع و پاکدامنی معنوی این گروه اشاره دارد. آنها با وجود فقر مطلق مالی و سختیهای شدید معیشتی، هرگز تکدیگری نکردند و دست نیاز به سوی کسی دراز ننمودند؛ به طوری که بر اساس آیه ۲۷۳ سوره مبارکه بقره، کسانی که از حال آنها بیخبر بودند، به دلیل شدت خویشتنداری و سیمای باوقارشان، آنان را ثروتمند میپنداشتند.
در فرهنگ اسلامی، این واژه یادآور این درس اخلاقی بزرگ است که ارزش و کرامت واقعی انسان به مال و منال دنیا نیست، بلکه به ایمان، بلندهمتی و استغنای روحی بستگی دارد. اصحاب صفه مظهر عینی توکل، قناعت و فقر آبرومندانه در تاریخ صدر اسلام به شمار میروند.