یعنی چه
در زیستشناسی به هر حیوانی که ساختار بدنی و دستگاه گوارش آن برای تغذیه از مواد گیاهی و علفها تکامل یافته باشد، علفخوار میگویند. این جانوران مانند گاو، گوسفند، اسب و خرگوش، مصرفکنندگان اولیه در زنجیره غذایی هستند. در متون کهن فارسی، این ترکیب گاهی به معنای چراگاه و علفزار نیز به کار رفته است.
تلفظ
این واژه از دو بخش «عَلَف» (با فتح عین و لام) و «خوار» (با واو معدوله که خوانده نمیشود) تشکیل شده و به صورت مصطلح [عَلَفْخار] تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «علف خوار» دقیقاً ۷ حرف دارد. گزینههای مشابه دیگر شامل گیاهخوار، چرنده و علفچر هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژهٔ Herbivore برای اشاره به این دسته از جانوران استفاده میشود که ریشه در واژه لاتین herbivorus دارد.
به عربی
در زبان عربی از مشتقات کلمه «عشب» (به معنی علف)، واژه «عاشب» یا ترکیب «آکل العشب» را برای این مفهوم به کار میبرند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژهٔ Otçul که از ریشه Ot (به معنی علف یا گیاه) گرفته شده، معادل مستقیم علفخوار است.
به فارسی
واژههای مترادف و برابرهای اصیل دیگر در زبان فارسی شامل «گیاهخوار»، «چرنده» و «علفچر» است. این واژه مرکب از «علف» (وامواژه عربی) و «خوار» (صفت فاعلی مرخم از مصدر فارسی خوردن، بازمانده از ایران باستان) ساخته شده است.
نماد چیست
در نمادشناسی حیاتوحش، اسطورهها و فرهنگ عامه، حیوانات علفخوار (مانند گوزن و قوچ) نماد صلحجویی، بیآزاری، برکت و تنوع زیستی هستند؛ چرا که برخلاف گوشتخواران، رفتار تهاجمی برای شکار ندارند و از مواهب مستقیم طبیعت تغذیه میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل علف خوار
واژهٔ «علفخوار» یک ترکیب مرخم در زبان فارسی است که از آمیزش کلمهٔ علف و جزءِ «خوار» (از مصدر خوردن) پدید آمده است. این واژه در علم زیستشناسی به ردهای از جانوران اطلاق میشود که منبع اصلی تغذیه و بقای آنها را بافتهای گیاهی، برگها و علفها تشکیل میدهند. این موجودات به عنوان مصرفکنندگان اولیه، حلقهای حیاتی را در انتقال انرژی از تولیدکنندگان (گیاهان) به سطوح بالاتر زنجیرهٔ غذایی ایفا میکنند.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم مرتبط با آن مانند چرای چهارپایان و آفرینش گیاهانِ بدون ساقه (نجم) در سورههای مبارکهای چون الرحمن و نحل مورد اشاره قرار گرفته است. در فرهنگ اساطیری و ادبی نیز این جانوران همواره مظهر آرامش، صلحطلبی و همزیستی مسالمتآمیز با طبیعت بودهاند.