یعنی چه
منعزل در لغت به کسی یا چیزی گفته میشود که از دیگران جدا شده، کنارهگیری کرده یا گوشهنشینی را انتخاب کرده است. همچنین در اصطلاح فقهی و حقوقی، به مقام یا مسئولی (مانند وکیل یا قیم) اشاره دارد که بدون نیاز به حکم جدید، بهطور خودبهخود و قهری از سمت خود برکنار شده باشد.
تلفظ
این واژه به صورت مُنْ عَ زِ لْ (تلفظ مبنا: mun-’a-zil) خوانده میشود که اسم فاعل از باب انفعال در زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «منعزل» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی چون «گوشهگیر»، «دورافتاده از جامعه» یا «برکنارشده خودبهخود» کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای معادل عمومی واژه از کلماتی مانند Isolated یا Secluded استفاده میشود و در متون تخصصی و حقوقی معادل Disqualified automatically به کار میرود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود این زبان نیز به معنای فرد یا شیئی است که از کل مجموعه یا اجتماع تفکیک و جدا شده باشد.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون گوشهگیر، خلوتنشین، انزواطلب، برکنارشده و جداشده میباشند.
در قرآن
عین واژه «منعزل» در قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، همخانوادههای آن از ریشه «عزل» دیده میشوند. به عنوان مثال، واژه «مَعْزِل» (به معنی مکان جدا و دورافتاده) در آیه ۴۲ سوره مبارکه هود درباره پسر نوح («...وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ...») و واژه «مَعْزُولُونَ» در آیه ۲۱۲ سوره شعرا آمده است.
نماد چیست
این کلمه نماد گرافیکی یا جانوری خاصی ندارد، اما در ادبیات و مفاهیم ذهنی مظهر تنهایی مفرط، استقلال کامل از جمع، خلوت عرفانی و سلوک شخصی (بار مثبت) و یا انزوا و انفصال ناگهانی از کار و جامعه (بار منفی) است.
جمعبندی و توضیح کامل منعزل
واژه منعزل از ریشه عربی «عزل» وارد زبان فارسی شده است و دو ساحت معنایی کاملاً متمایز دارد. در ادبیات عمومی و عرفانی، به فردی اشاره میکند که از هیاهوی جامعه فاصله گرفته، تنهایی و گوشهنشینی را برگزیده و به عبارتی منزوی و خلوتگزین شده است که این امر در ادبیات سلوک گاه ارزش محسوب میشود.
در ساحت دوم که جنبه تخصصی، فقهی و حقوقی دارد، منعزل به معنی برکناری خودبهخود و بدون اراده شخص یا حکم جدید دادگاه است؛ مانند زمانی که با فوت یا جنون موکل، وکیل به صورت قهری و خودبهخود منعزل میگردد و حق دخالت در امور را از دست میدهد.