یعنی چه
شریکالمال در اصطلاحات حقوقی، فقهی و تجاری به فردی گفته میشود که مالکِ بخشی از یک مال مشاع یا سرمایهٔ مشترک است و با شخص یا اشخاص دیگر در داراییها همراهی و شراکت دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ عربی ساخته شده و در زبان فارسی معمولاً با ضمهٔ حرف کاف به عنوان مضاف و مضافالیه (شَریکُالْمال) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول کلمات متقاطع با توجه به تعداد حروف، خود واژهٔ «شریک المال» یا مترادفهای آن نظیر انباز و سهیم است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن و نوع مالکیت از واژگان معادل فوق استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب خود ریشهٔ عربی دارد و در متون فقهی و حقوقی جهان عرب به همین صورت یا به شکل الشریک فی المال به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی سره و اصیل، واژههایی مانند «انباز» و «همبهر» دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم شراکت مالی هستند.
در قرآن
خود ترکیب اصطلاحی «شریک المال» در قرآن ذکر نشده است؛ اما واژهٔ «شُرَکاء» (مانند آیه ۱۳۷ سوره انعام) بیشتر در زمینه شرک به خدا، و واژه «أَمْوَال» به کرات آمدهاند. همچنین نزدیکترین واژه به این مفهوم، کلمهٔ «خُلَطَاء» (شریکان مالی) در آیه ۲۴ سوره ص است.
نماد چیست
این واژه نماد و نشانهای از مالکیت مشاع، همکاری تجاری و تقسیم سود و زیان بر پایه اعتماد است. در قدیم مهر یا امضای مشترک در اسناد تجاری نماد اجرایی آن بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل شریک المال
واژهٔ «شریکالمال» یک ترکیب اضافهٔ عربی است که در حقوق، فقه و بازرگانی زبان فارسی کاربرد فراوانی دارد. این اصطلاح به هر شخص حقیقی یا حقوقی اطلاق میشود که در مالکیت یک دارایی، سرمایه یا مال به صورت مشاع و بخشنشده با دیگران سهیم باشد. ریشهٔ این کلمه از دو بخش «ش ر ک» به معنی تسهیم و «م و ل» به معنی دارایی تشکیل شده است.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم مرتبط با آن تحت عنوان «خلطاء» (مالآمیختگان و شریکان) مطرح شده و احکام دقیقی برای آن در فقه اسلامی تعبیه شده است. در زبان فارسی واژگانی چون انباز، سهیم و حصهدار جایگزینهای مناسبی برای آن هستند و در زبان انگلیسی نیز با واژگانی چون Co-owner و Partner توصیف میشود.