یعنی چه
واژهٔ جاهضة در متون و لغتنامههای کهن به دو معنای اصلی به کار رفته است؛ نخست در معنای اسمی به کرهخر مادهای که یک سال آن تمام شده باشد اطلاق میشود و دوم در معنای وصفی، به موجود مادهٔ تیز، سبک، تیزهوش یا سختدل اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت جیم با الف مدّی، هاء مکسور، ضاد مفتوح و تاء تانیث ساکن یا ملفوظ (جاهِضَة) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، پاسخ این مدخل ۵ حرف دارد و در صورت نیاز به معادلهای دیگر، واژههایی نظیر جحشه نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق مفهوم لغوی این واژه در زبان انگلیسی از عبارات توصیفی استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و جمع تکسیر آن در این زبان به صورت «جواحض» میآید.
به فارسی
در برگردان دقیق به زبان فارسی، این واژه معادل ترکیبی «کرهخر مادهٔ یکساله» دارد و در متون ادبی قدیم به عنوان صفت برای حیوان یا انسان مادهٔ تیز و فرز استفاده شده است.
در قرآن
کلمهٔ جاهضة و مشتقات ریشه لغوی آن (ج ه ض) در متن قرآن کریم وجود ندارند و فاقد کاربرد قرآنی میباشند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه نماد اسطورهای خاصی ندارد، اما با توجه به ریشهٔ لغوی آن که به معنای کمسن بودن و ناتمامی است، در برخی متون ادبی عربی به عنوان استعارهای از ناتمامی، نارس بودن یا ضعف اولیه به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل جاهضة
واژهٔ «جاهضة» یک لغت اصیل عربی است که وارد متون کهن لغوی و ادبی فارسی شده است. این کلمه دو کاربرد معنایی متمایز دارد؛ در کاربرد نخست که بیشتر جنبهٔ اسم خاص حیوانی دارد، به کرهٔ الاغ مادهای اطلاق میشود که سن آن به یک سال رسیده باشد. جمع این کلمه در زبان عربی «جواحض» است که به معنای خرکرههای مادهٔ یکساله در لغتنامههای معتبری نظیر دهخدا ثبت شده است.
در کاربرد دوم، این واژه صفت مؤنث از مادهٔ «جاهض» است و به معنای موجود مادهای است که ویژگیهایی چون تیزی، سبکی، تیزهوشی یا سختی را دارا باشد. ریشهٔ لغوی این کلمه (ج ه ض) با مفاهیمی چون سرعت یا ناتمامی گره خورده است و باید توجه داشت که این کلمه با واژهٔ «جهاضة» (با فتح جیم) که به معنی حیوان مادهٔ پیر و فرتوت است، تفاوت آشکاری دارد.