یعنی چه
این کلمه مفعولی، به هر متنی اشاره دارد که توسط شخصی قرائت، تلاوت یا بازخوانی شده باشد. در زبان اداری نیز به گزارشها یا بیانیههایی که در صحن علنی خوانده و بررسی میشوند، قرائتشده میگویند. لازم به ذکر است که صورت املایی صحیح آن «قرائتشده» با همزه است.
تلاوت
در گویش عامیانه و غیررسمی به صورت «قِرایَت شده» تلفظ میشود، اما در اصل و ریشه معیار زبان به صورت «قرائتشده» ادا میگردد.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات متقاطع، واژه «قرایت شده» ۸ حرف دارد و پاسخهای جایگزین یا معادل آن شامل کلماتی چون خوانده شده و مقروء است.
به انگلیسی
برای مفاهیم عمومی متن از کلمه Read و برای متون مذهبی، شعر یا متون مقدس که با لحن خاصی خوانده شدهاند از Recited استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه عربی بوده و دقیقترین معادل مفعولی آن در عربی فصیح، واژه «المقروء» است.
به فارسی
اگر بخواهیم از برابرهای سره یا اصیل فارسی استفاده کنیم، کلمات «خواندهشده» یا «خوانشیافته» بهترین جایگزینها برای این ترکیب مفعولی هستند.
در قرآن
خود ترکیب مفعولی «قرائتشده» در قرآن نیامده است، اما ریشه سهحرفی آن یعنی (ق ر ء) در آیات متعددی به کار رفته است؛ مانند نخستین آیه نازلشده «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ» (بخوان به نام پروردگارت) و آیه «فَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ» که به خواندن و تدبر در آیات الهی اشاره دارد.
نماد چیست
هرچند این ترکیب یک مفهوم مادی یا اسطورهای نیست، اما در فرهنگ اسلامی و ادبی، عمل قرائت نمادی از آگاهی، دریافت علم، ابلاغ پیام الهی و ارتباط وثیق میان انسان و متن مقدس به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قرایت شده
واژه «قرایت شده» که صورت صحیح و املای معیار آن در زبان فارسی «قرائتشده» است، یک صفت مفعولی ترکیبی است. این کلمه از مصدر عربی قرائت (به معنی خواندن و گردآوری حروف) به همراه فعل کمکی «شده» ساختار یافته است و به هر نوع متن، کتاب، یا بیانیهای اشاره دارد که توسط فرد یا افرادی بازخوانی و بلند تلفظ شده باشد.
از نظر ریشهشناسی، این واژه به ریشه ثلاثی مجرد (ق-ر-ء) بازمیگردد که در فرهنگ و سنت اسلامی از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است؛ چرا که واژگانی چون قرآن و قاری نیز از همین خانواده هستند. در کاربردهای اداری و رسمی امروز، این کلمه معمولاً برای گزارشها، لوایح یا اسنادی به کار میرود که در یک مجمع رسمی برای حاضرین خوانده و اعلام شدهاند.