معنی
واژه «نکوهید» فعل ماضی (گذشته) از مصدر «نکوهیدن» به معنای سرزنش کردن، توبیخ کردن و زشت شمردن یک رفتار یا کردار است. این کلمه زمانی به کار میرود که کسی کار یا صفت ناپسندی را مورد نقد منفی و ملامت قرار داده باشد.
یعنی چه
وقتی میگوییم فلانی این رفتار را نکوهید، یعنی آن رفتار را زشت و بد دانست و از آن بدگویی یا انتقاد کرد. این واژه در زبان فارسی برای بیان داوریهای سختگیرانه اخلاقی و رد کردن اعمال ناپسند استفاده میشود.
مترادف
این کلمات همگی مفهومِ خرده گرفتن، بدگویی کردن و بازخواست اخلاقی را میرسانند و با نکوهید هممعنی هستند.
متضاد
واژههای متضاد نکوهید، نشاندهنده تعریف، تمجید، بزرگداشت و تایید کردن یک فرد یا رفتار هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از بن فعل «نکوه-» مشتق شدهاند؛ مانند نکوهش (اسم مصدر) و نکوهیده (صفت مفعولی به معنی زشت و ناپسند).
ریشه
واژه «نکوهید» کاملاً ریشه در زبانهای ایرانی کهن دارد. این لفظ در فارسی میانه (پهلوی) به صورت «Nykohīdan» یا «Nigōhīdan» به معنی سرزنش کردن، کوچک شمردن و عیب گرفتن به کار میرفته است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح از شما معادل ۶ حرفی برای عباراتی چون «سرزنش کرد» یا «ملامت نمود» بخواهد، کلمه «نکوهید» پاسخ دقیق شما خواهد بود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم فعل زمان گذشتهٔ نکوهید در زبان انگلیسی، میتوان از این افعال متناسب با لحن متن استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل نکوهید
واژه «نکوهید» یک فعل اصیل فارسی با ریشهای کهن در زبان پهلوی است که معنای ملامت کردن، سرزنش کردن و عیبجویی اخلاقی از یک رفتار یا شخص را در خود دارد. این کلمه در ادبیات کلاسیک و معاصر فارسی بار معنایی منفی و بازدارنده دارد و دقیقاً در نقطه مقابل افعالی چون «ستود» و «تحسین کرد» قرار میگیرد.
با اینکه خود این کلمه فارسی در متن عربی قرآن وجود ندارد، اما مفاهیم معادل آن مانند «ذم» و «لوم» (به معنای سرزنش و نکوهش بدکاران) مکرراً در آیات قرآن برای نهی از زشتکاریها استفاده شده است. صفت مفعولی این واژه یعنی «نکوهیده» نیز در زبان روزمره برای توصیف کارها و صفات ناپسند بسیار رایج است.